Η ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

 Η ΕΙΔΗΣΗ

Έκρηξη σε εργοστάσιο μιας βιομηχανίας

και πέντε μάνες θύματα αυτής της τραγωδίας.

 

Αμέλεια εγκληματική εκ της εργοδοσίας

διότι τσιγκουνεύτηκε τα μέτρα ασφαλείας.

 

Οργή-θυμός-κατακραυγή∙ μα το γρα ’ψε κι ο τύπος

πήγαν σε συμπαράσταση του αίτιου ¨αυθορμήτως¨

 

κάμποσες συναδέλφισσες επιβραβεύοντάς τον

αυτές που ίσως να ’τανε στη θέση των θυμάτων.

 

Η ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

Φαίνεται τον τρυπήσαμε τον πάτο απ’ το βαρέλι

είμαστε άνθρωποι εμείς ή πεινασμένη αγέλη;

 

Ή μήπως όντα έρποντα γινήκαμε εντέλει;

Κάποιοι σε μνήματα νωπά χορεύουν τσιφτετέλι,

 

σ’ ένα χαβά δουλοπρεπή που αφέντης παραγγέλλει∙

η πλήρης εξαθλίωση για το λειψό καρβέλι.

 

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ

Όσοι όμως αποδέχονται πως είναι ένα κουρέλι

που οι  άρχοντες ποδοπατούν και λεν πως δεν τους μέλει,

 

αυτοί είναι το λεγόμενο λούμπεν προλεταριάτο

της κοινωνίας το ίζημα, δεν έχει παρακάτω.

 

Την τάξη αυτοί αποτελούν των ¨χρήσιμων αχρήστων¨

που γίνονται αθύρματα στα χέρια των ¨αρίστων¨,

 

εκείνοι που επί κατοχής φόρεσαν τις κουκούλες

αυτοί που των συνεργατών βάσταζαν τις σακούλες,

 

οι εφιάλτες που έστειλαν τους Πέρσες στους τριακόσιους,

στον τοίχο της Καισαριανής δέσμες από διακόσιους.

 

Αυτοί επιβραβεύονται πάντα απ’ τα κουμάντα

μα από τώρα και στο εξής θα λέγονται ¨Βιολάντα¨.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

 ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ακούω  χτες τον εγγονό ¨ εύγε γιαγιά, best ever¨

τον ρώτησα ¨τι έφαγες;¨ μου απαντάει ¨burger¨.  

 

Κι ενώ για μόσχο σιτευτό τούς λόγγους είχα πάρει

ξενέρωσα∙ με κατιμά σύγκρινε το μοσχάρι.

 

Το λεξιλόγιο πιότερο σκότισε το μυαλό μου

απέτυχα μου φαίνεται γαμώ το κέρατό μου.

 

Δύο στα δυο∙ διατροφή και γλώσσα μια απ’ τα ίδια

πνευματικά-διατροφικά γευόμαστε σκουπίδια.

 

ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ

Α

Παγκόσμια μέρα είναι της γλώσσας, της γλώσσας της ελληνικής

της πιο σπουδαίας, όπως λένε, σ’ όλα τα πέρατα της γης.

 

Σ’ αυτήν τη γλώσσα έχουν γράψει έργα οι αρχαίοι στοχαστές

μ’ αυτήν μετέδωσαν τα φώτα της γνώσης σ’ άλλες εποχές.

 

Βγήκανε δημοσιογράφοι, βγήκανε και πολιτικοί

και είπαν τόσα για τη γλώσσα πως είναι η μοναδική.

 

Στην πράξη όμως αναιρούνε τα λόγια τα απατηλά:

takeaway-click, lock down, με Rapid fast, και τα λοιπά.

 

Ας δούμε, όμως, την τιμούμε οι νεοέλληνες εμείς

τη γράφουμε και τη μιλάμε ή είμαστε ανεπαρκείς;

 

Μήπως ντρεπόμαστε για εκείνη και δανειζόμαστε αλλονών

και λεξιλόγιο και εκφράσεις σαν τη φυλή των ψιττακών;

 

Το πρώτο πρόγραμμα, ας πούμε, το λέμε radio ERT news 

και Mega, Open και Antenna τους τηλεοπτικούς σταθμούς.

 

Αν είσαι ηλικιωμένος κι ανοίξεις περιοδικό

νομίζεις ζεις σε άλλη χώρα πέρα απ’ τον Ατλαντικό.

 

Σε μπαρ-καφέ κοιτάς ταμπέλες και λες ¨εγώ έκλεισα για αλλού

δεν είμαι στα νησιά του αιγαίου, βρίσκομαι στη Χονολουλού¨.

 

Ακροατής σε ομιλία καταλαβαίνεις τα μισά

γιατί στις δέκα, οι τρεις οι λέξεις, δεν είναι στα ελληνικά.

 

 

Β

Με κάποια παραδείγματα θα δείξω τι συμβαίνει

που αντί για λέξη εγχώρια ψωνίσαμε μια ξένη.

 

Αντί προϋπολογισμό μας κάθισε το budget

ζητάς μια μικροσυσκευή σου λένε πες το gadget.

 

Αλλάζεις την εμφάνιση, βγαίνεις με νέο look

ζητάς βιβλίο άυλο παίρνεις ένα e-book.

 

Η τηλεαντιπαρέθεση σβήστηκε απ’ το debate

πλέον η ενημέρωση χάθηκε στο update.

 

Γιατί τη Νέα Εποχή την είπαμε New Age

μα και το παρασκήνιο με εκείνο το backstage;

Εύηχο το ¨ψηφιακό¨ μα το ’πνιξε το digital

κι αντί για το αυθεντικό κατάπιαμε το original.

 

Το safe τώρα το ¨ασφαλές¨ το ’χει καταβροχθίσει

και τη ¨διάθεση¨ το mood έχει αντικαταστήσει.

 

Το ψεύτικο και το πλαστό έγινε πλέον fake

το ευχάριστο διάλειμμα το σκίασε το break.

 

Real estate, business plan, outfit,  cool και trendy

στη χώρα μου αναλφάβητος κι ας πήγα ως την πέμπτη.

 

Ταχείας διεκπεραίωσης, fast track, fast food εντέλει,

η εράσμια η γλώσσα μας∙ την κάναμε κουρέλι.

 

Πολλά ¨(ων) ουκ ΄έστιν αριθμός¨ τα μαϊμουδίσματά μας

κι αλλάξαμε συντακτικά τη γλωσσική εκφορά μας.

 

Δεν λέμε τώρα φερειπείν θα σου τηλεφωνήσω

μα το παρεξηγήσιμο ¨κλείσε σε παίρνω πίσω¨.

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

¨Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου¨

Ελύτη μου, πόθοι ευσεβείς απατηλού ονείρου.

 

Είπε κι ο Όργουελ: ¨τη γλώσσα, αν τη διαφθείρει η σκέψη

τότε δύναται και η γλώσσα και τη σκέψη να διαστρέψει.