ο ΑΧΕΛΩΟΣ του ΑΔΩΝΙ

 

Βγάλαν λαγό τον Άδωνι να μας το ξεφουρνίσει

πως πρέπει ο Ποταμός Θεός πλέον να ξεστρατίσει.

 

Θέλουν να ξεμπλοκαριστούν τα παγωμένα έργα

και μας κουνάει το δάχτυλο σαν παιδονόμου βέργα.

 

Του φταίνε της αριστεράς οι ¨ύπουλές¨ της πλάνες,

το ρεύμα λέει τ’ ακρίβυναν οι Αιτωλοακαρνάνες.

 

Ποιος έχει χάσει την ντροπή για να τη βρει εκείνος

μήπως το δυσθεώρητο των ψηφοφόρων σμήνος;

 

Έλεος πια, μάς πέρασε για βελανιδοφάγους;

Στείλτε του ένα μήνυμα: ¨εδώ τρέφουμε τράγους¨.

 

¨Στον  Άδωνι τον μυθικό του ’μπηξε κάπρος δόντι

σ’ αυτόν ίσως δε φτάσουνε του τράγου είκοσι πόντοι¨.

Κι εγώ στέλνω στίχους μου που στο Σουφλιά είχα γράψει

όταν το  έγκλημα-εκτροπή θέλησε να διαπράξει:

 

 

 

    ΕΝΑΣ  ΜΥΘΟΣ

 

Θα σας πω για ένα μύθο απ’ τους χρόνους τους παλιούς

που πιστεύω πάει γάντι στους σημερινούς καιρούς.

 

Πριν από χιλιάδες χρόνια ένας από τους θεούς

ενυμφεύθη την καλή του και απέκτησε τρεις γιους.

 

Ήτανε ο Αχελώος, Άραχθος και Πηνειός

και ο τρίτος απ’ τα τέκνα ήτο ο άσωτος υιός.

 

Μα για χάρη του ασώτου λέει μια παραβολή

και ο σιτευτός ο μόσχος οδηγείται στη σφαγή.

 

Και μια άλλη παροιμία στο δικό μου το χωριό:

του τεμπέλη το καρβέλι και διπλό και εκλεκτό.

 

Έτσι  της περιουσίας πήρε εκείνος τον αφρό

και οι συνετοί οι δύο μειωμένο μερτικό.

 

Σπάταλος όμως και πάλι όπως πάντα ο Πηνειός

ασυλλόγιστα σκορπούσε του πατέρα του το βιος.

 

Κι όταν είδε πως οι άλλοι έχουν φτιάξει προκοπή

ζήτησε απ΄ τον Αχελώο να του κάνει εκτροπή.

 

Όταν όμως οι ασωτίες είναι κατά συρροήν

και το δις πια έχει γίνει πολλαπλώς εξαμαρτείν,

 

τότε σε αποκληρώνουν αδερφοί και συγγενείς

και πορεύεσαι πια μόνος στο ταξίδι της ζωής.

 

Κι έτσι ο Πηνειός που τσίπα δεν διαθέτει και ντροπές

όπως έστρωσε ας πλαγιάσει με ονείρων εκτροπές.

 

Όμως έχει νταβατζήδες δόλιους πολιτικούς

που στους υπηκόους τάζουν πετραχήλια με λαγούς

 

και που γίνονται τακίμια με λαμόγια Πηνειούς

και ενεργούνε με μεθόδους αντιδεοντολογικούς.

 

Το Συμβούλιο Επικρατείας κι  Ένωση  Ευρωπαϊκή

την απέρριψαν πολλάκις μία τέτοια εκτροπή.

 

Μα αυτοί που επενδύσεις λένε τις καταστροφές

τάχα  ¨εκτροπές¨ βαφτίζουν όλες τις παρεκτροπές.

 

Νοέμβριος 2004

ΤΟ KΟΥΦΑΡΙ ΤΟΥ EUROFERRY OLYMPIA

 

Στον Αϊ Παντελεήμονα κουτσοί στραβοί πηγαίνουν

για πιότερη, όμως, σιγουριά στο Πλατυγιάλι βγαίνουν.

 

Εκεί το σέρνουν το σκαρί που καίει σαν λαμπάδα

μέσα στον κόλπο να κρυφτεί, να λήξει η μπουγάδα.

 

Τα τοξικά αέρια εκεί θα τ’ αμολήσουν

αέρα γη και θάλασσα θα μας τα μαγαρίσουν.

 

Σε Ηγουμενίτσα, Κέρκυρα είναι οι πολιτισμένοι

ξενοδοχεία, ρεστοράν, τουρίστες ντόπιοι-ξένοι.

 

Θέλουν αέρα καθαρό, τη θάλασσά τους φίνα

το Euroferry Olympia χάλασε τη βιτρίνα.

 

Γι’ αυτό και στέλνουν νότια το πύρινο κουφάρι,

τόπο ταφής και προσεχώς ένα φαιό νταμάρι.

 

Σκουπίδια, ρύπους, σκύβαλα πηγαίνουν στη χαβούζα∙

στο Greek West Ξηρόμερο καθόμαστε όλοι σούζα;

Ο όρμος του Αγίου Παντελεήμονα

 Ο  λιμήν Πλατέως-Πλατυγιάλι

Αστακός-Αγ. Παντελεήμων-Πλατυγιάλι

Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας

 

Με αφορμή τη σημερινή μέρα ένα επίκαιρο στιχούργημα με στοιχεία αρχαίας, καθαρεύουσας και νεοελληνικής γλώσσας.

¨ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΑΓΩΓΗ¨

Και η ¨ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ¨ εισήλθε στα σχολεία,

μια ένεση τονωτική σε μια φυλή Αρία.

 

Ανέξοδη διαφήμιση στον τηλεβιβλιοπώλη.

 Κυβέρνηση των μπίζνεσμαν, θα βολευτούνε όλοι.

 

Ίσως να βγάλει ένα καλό η αρχαίων καπηλεία

με αρχαίες φράσεις να κριθεί εντέλει η εξουσία.

 

Το ¨έξεστι …..ασχημονείν¨ κάποτε εξαίρεση ήτο,

τώρα είναι νόμος∙ ο κανών:¨γαία πυρί μειχθήτω¨.

 

¨Δεν ορρωδούν προ ουδενός¨, όντως ¨εισίν αχρείοι¨.

Ποια φράση τους αντιστοιχεί; Σαφώς, ¨αιδώς Αργείοι¨.

 

Ίσως ¨πνέουν τα λοίσθια¨ και εντός του Κυβερνείου

ανήλθεν έως την οροφήν ¨η κόπρος του Αυγείου¨.

ΚΥΝΙΣΜΟΣ

 

Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί

μα δεν την κρύβει η μάσκα

έτσι και χθες ο υπουργός

άνετος, large και λάσκα,

 

ξεδίπλωσε τον κυνισμό

που έχει η εξουσία

ξεκάθαρα, κρυστάλλινα

και δίχως προσωπεία.

 

Τους ψηφοφόρους θεωρεί

υποδεέστερα όντα

ως υλικά αναλώσιμα,

διαλογής προϊόντα.

 

Σε video απροκάλυπτα

το έχουν αναρτήσει

ότι η ψήφος αγκαζέ

πάει με το μπαξίσι.

Η ΑΠΟΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

                                   

Είχα καιρό να εκδηλωθώ μα τώρα βγαίνω διότι

πολύ με προβλημάτισε το θέμα του Φουρθιώτη.

 

Δε με ενδιαφέρει αν ροζ στοιχεία διαθέτει

φωτογραφίες ή video και υπουργούς εκθέτει.

 

Εκτός και αν συνδέονται με την παιδεραστία

με βία και με trafficking, πουν’ άλλη ιστορία.

 

Στην ιδιωτική ζωή καθείς κάνει ό,τι θέλει

με έναν, δύο ή δεκατρείς ας πνίγει το κουνέλι.

 

Ο πρόβλημα είναι αλλού, πως τύποι του υποκόσμου

γίνονται φίλοι-κολλητοί του ¨καθωσπρέπει¨ κόσμου.

 

Που ως υπουργοί μες στη βουλή λέξεις αργκό αν ακούσουν

τον κώδωνα ευπρέπειας αμέσως θα τον κρούσουν.

 

Μα αυτοί οι τάχα ευπρεπείς με τα λευκά κολάρα

έχουν κρυφές συναλλαγές μ’ αυτή τη σάρα-μάρα.

 

Ρετάλια κι αποβράσματα ρουφούν δημόσιο χρήμα

και δεν ιδρώνει ένα αυτί, όλα πηγαίνουν ¨πρίμα¨.

 

Όσοι αντιπολιτεύονται, εδώ αν δεν εστιάσουν

και επικεντρωθούν στο ροζ, καλύτερα ας σωπάσουν.

 

Ένα είναι το πρόβλημα: σήψη στην εξουσία

η μπόχα του υπόνομου μέσα στα υπουργεία.

 

Την ώρα που ο απλός λαός τόσα δεινά περνάει

ο υπόκοσμος με sms τη χώρα κυβερνάει.

Η ΘΕΙΑ ΜΑΣ

 ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Με χρόνια πάνω από εκατό στην πλάτη φορτωμένη

σήμερα μας χαιρέτησε για πάντα η θείτσα Λένη.

Γύρω στα ογδόντα πέντε της, μέσα στο μαγαζί της

πέρασα ένα πρωινό ολάκερο μαζί της.

Θεώρησε πως ζύγωνε προς τη στερνή της ώρα

και μου ’πε: ¨επικήδειο, ποίημα, γράψε τώρα¨.

Το έγραψα και το ’βαλα μέσα σ’ ένα συρτάρι

όμως κι οι δυο ξεχάσαμε το μαύρο καβαλάρη.

Γιατί όσο κι αν λυγίζανε οι αδύναμοί της ώμοι

χρόνια πολλά της χρώσταγε αυτή η ζωή ακόμη.

Σήμερα βγάζω το χαρτί που έχει κιτρινίσει

ο στίχος μου στο ξόδι της να την ξεπροβοδίσει.

Η  ΘΕΙΑ  ΛΕΝΗ - Καλοκαίρι 2004

Δάσκαλου Γιαννακόπουλου λέγεται η πλατεία

και γύρω-γύρω έξι εφτά υπήρχαν καφενεία.

Μα ήρθαν δύσκολοι καιροί και χρόνια αλλαγμένα

και τα ρολά στα μαγαζιά κλείσανε ένα-ένα.

Στου Τάκια Τσώλη μοναχά η πόρτα ανοιγμένη

πάνω στο μπρίκι του καφέ σκυμμένη η θείτσα Λένη.

Αυτή η παλιά επονίτισσα, μπροστάρισσα, γενναία∙

στην κατοχή της λευτεριάς σήκωσε τη σημαία.

Τώρα χιονάτο το μαλλί, μαύρο το φόρεμά της

για τη Μπαμπίνη φάρος της κι άγγελος φύλακάς της.

Είχε για όλα άποψη, νέα και περασμένα

μας έλεγε: ¨ορέ παιδιά ακούστε με κι εμένα¨.

Μα απόψε η καρδούλα της έπαψε να χτυπάει

ποιους θα ορμηνεύει τώρα πια και πού θα διδαχάει;

Η βρύση πάει, στέρεψε, κι ο πλάτανος βουρκώνει

την όμορφη πλατεία μας ποιος θα τηνε σαρώνει;

Κι εκείνα τα λουλούδια της πλέον ποιος θα ποτίζει

του παρτεριού τ’ αγριόχορτα ποιος θα ξεβοτανίζει;

Να είσαι καλοτάξιδη εκεί που πας θεια Λένη

να ’ναι το χώμα ελαφρύ που σ’ έχει σκεπασμένη.

Όπως κυρά κι αρχόντισσα ήσουνα στην πλατεία

και στην πλατεία τ’ ουρανού να έχεις τα πρωτεία.

Στη φωτογραφία η θεία Λένη την ημέρα του γάμου της το 1959. 

Μετά τη στέψη το ζεύγος και οι καλεσμένοι κατευθύνονται προς το σπίτι

των νεονύμφων. Το στιγμιότυπο είναι στην πλατεία, σήμερα πλατεία δάσκαλου Γιαννακόπουλου.

Η φωτογραφία περιέχεται στο βιβλίο ¨ΣΑΝ ΝΕΡΟ ΚΥΛΟΥΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ¨-

-η Μπαμπίνη μιας άλλης εποχής

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

 https://mpampiini.blogspot.com/2022/01/blog-post_15.html

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ

 Ήξερα οι Δραγαμεσινοί είναι δουλευταράδες

νοικοκυραίοι ανέκαθεν και με πολλούς παράδες.

 Εκτός από τις τράπεζες τα ’χουν παραχωμένα

μες σε δοχεία πλαστικά και σε γαλβανισμένα.

 

Δεν είναι αβάσιμα αυτά, φήμες κι επινοήσεις

το γράψανε τα έντυπα, το είπαν στις ειδήσεις.

 

Γι’ αυτό κι εσείς που ψάχνετε για λίρες στα σκοτάδια

κρατώντας μηχανήματα σε όρη και λαγκάδια,

 

τραβάτε στο Ξηρόμερο, ως το Καραϊσκάκη

θα βρείτε εκεί ξεκούραστα, σε ευρώ, το παραδάκι.

 

Σε στάνες ψάξτε, σε μαντριά, εκεί που βόσκουν γίδια

ρίξτε και ένα βλέφαρο σε κάδους με σκουπίδια.

 

Κάντε και μια γυροβολιά απ’ τα παντοπωλεία

σας εγγυώμαι, φίλοι μου, πλούσια θα ’ναι η λεία.

 

Κι όταν θα καίτε μες στα μπαρ χαρτιά κολλαρισμένα

ένα μπουκάλι Cutty Sark κεράστε με κι εμένα.

Γ.Α.Κ. ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

 

Μέσα στα Αρχεία του Κράτους έχω γίνει τακτικός

επισκέπτης, αναγνώστης∙ ερευνώ ενδελεχώς

 

του Νομού την Ιστορία, ντοκουμέντα και χαρτιά

ό,τι οι πρόγονοι αφήσαν απ’ τα χρόνια τα παλιά.

 

Τα κιτάπια αυτού του τόπου, όλος ο πολιτισμός

σ’ ένα κτήριο κλεισμένα, φωτισμένα αμυδρώς.

 

Τρείς Κυρίες!, Κεφαλαίο, Κάπα με Θαυμαστικό

δίνουν όλο τους το είναι για να μείνει ανοικτό.

 

Η Μαρία και η Ρούλα και η τρίτη η Λαμπρινή

διαφυλάττουν Θερμοπύλες μ’ ένα σώμα, μια ψυχή.

 

Είν’ το δεύτερό τους σπίτι, πρώτο θα ’λεγα εγώ

πρόθυμες βοηθούν τους πάντες, μα το κράτος είναι αργό.

 

Δεν υπάρχουν πια κονδύλια, αλλά και η υπουργός

και τη γραφική την ύλη έχει κόψει δια παντός.

 

Για τη θέρμανση ούτε λόγος∙ πώς, αλήθεια, να εργαστείς;

Κινδυνεύεις στήλη πάγου εκεί μέσα να βρεθείς.

 

Πρόσφατα που είχα πάει φόρεσα δύο μπουφάν

και σκεφτόμουν τις Κυρίες, τι τραβούν δε μαρτυράν.

 

Είδα και το κορυφαίο, δέκα η ώρα το πρωί

παραμάσχαλα απ’ το σπίτι ήρθε σόμπα ηλεκτρική.

 

Κι όλα αυτά στο Μεσολόγγι, στο Ναό της Λευτεριάς

Αχ! Ελλάδα που χορεύεις στο ρυθμό της λησμονιάς.

 

Σκέφτομαι τους βουλευτάδες, έχει τόσους ο νομός

αλλά και επτά δημάρχους μα δε βλέπω –δυστυχώς-

 

για την ιστορία του τόπου να ιδρώσουν, να νοιαστούν

μόνο λόγια, λόγια, λόγια για να φωτογραφηθούν.

 

Φέτος για το εικοσιένα γίναν τόσες τελετές,

πατριωτικές κορόνες απ’  τους φαρισαϊστές.

 

Και στον Κήπο των Ηρώων μαζευτήκαν κουστουμιές

να τιμήσουν της Εξόδου τις ηρωικές στιγμές.

 

Λίγα μέτρα παραπέρα η ιστορία ζωντανή

μα δεν έριξε κανένας ένα βλέμμα προς τα εκεί.

 

Όπου υπάρχει φλυαρία λόγων πανηγυρικών

κι όσο πιο πυκνά τα δάση των σημαιοστολισμών

 

να ’σαι υποψιασμένος, κρύβονται υποκριτές

κάποιοι επαγγελματίες κι άνοοι χειροκροτητές

 

μας μιλούν για ιστορία που ουσιαστικά αγνοούν

και του κράτους τα αρχεία δεν τους νοιάζει αν χαθούν.

 

18η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ 25-28 Νοεμβρίου 2021 STAND 70A περίπτερο 13 Δ.Ε.Θεσσαλονίκης

.