https://mpampiini.blogspot.com/2026/08/blog-post_196.html
ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΠΝΟΥ
Ύστερα από τη
χθεσινή
εκδήλωση για τον
καπνό
-απ’ την ομάδα
γυναικών-
παίρνω κι εγώ την
αφορμή
κι ευθύς εμμέτρως
στιχουργώ:
Η ΞΗΡΟΜΕΡΙΤΙΣΣΑ ΣΤΑ
ΚΑΠΝΟΧΩΡΑΦΑ
Πρώτα το σποροκλώσιμο,
ύστερα το φυντάνι
στο φύτεμα, στο
μάζεμα και στο αρμαθομάνι,
στη λιάστρα, στο
βαντάκιασμα, κρέμασμα στα ματέρια
στην πρέσσα για τα
δέματα∙ θαρρώ είχες δέκα χέρια.
Κυρά, δουλέφτρα
του καπνού, κυρά του Ξηρομέρου
το ξέρω ότι όλα
αυτά ήταν τα αφετέρου,
που έπονται του
αφενός -που ’χουν το βάρος γίκου-
στην πλάτη εσύ
φορτώθηκες τόσες δουλειές του οίκου.
Διπλή δουλειά απ’
τον άντρα σου, και τον μισό τον ύπνο
λιγόφαγη, μη
στερηθεί η φαμελιά το δείπνο.
Κυρά Ξηρομερίτισσα,
τον άντρα λεν κολόνα
μα εσύ ήσουν το
θεμέλιο στο βίου τον αγώνα.
Γυρνώ τη σκέψη
νοερά σε χρόνια περασμένα∙
σκύβω, φιλώ με
ευλάβεια δυο χέρια ροζιασμένα.









