Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2019

ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 3








Φτωχόπαιδο απ’ τον Αλμυρό ήρθε στη Σαλονίκη
Σχολή Υπαξιωματικών, σαρδέλα στο μανίκι.

Η Βιομηχανική,  μετά, η δεύτερη σχολή του
και όταν κάποτε ένιωσε άβολα στη στολή του,

την πέταξε και στης ζωής περπάτησε την πιάτσα
που ευκαιρίες υπόσχεται μα κρύβει και στραπάτσα.

Στη FINA πήγε λογιστής και σ’ άλλες εταιρίες
κι όταν στην πόλη άνθιζαν οι κλωστοϋφαντουργίες,         

μέσα στη Φράγκων άνοιξε μία βιοτεχνία,
στη Σίνδο έστησε μετά μικρή βιομηχανία.

Μα ένας Βαρδάρης σκόρπισε το εργοστάσιό του
και σε μια ώρα αφάνισε ολάκερο το βιος του.

Να τρέχουνε τα δάνεια, χρέη, υπερημερίες
όμως σ’ αυτόν δεν ταίριαζαν κλάψες, μοιρολατρίες.

Ας είχε πέσει απότομα απ’ τον αφρό ως τον πάτο
μάζεψε τα κομμάτια του και δεν το ’βαλε κάτω.

Είχε και οικογένεια, στόματα για να θρέψει˙
σήκωσε τα μανίκια του αμέσως να παλέψει.

Ως άνθρωπος που έφτασε ως του γκρεμού την κόχη
σε οποιαδήποτε δουλειά ποτέ δεν είπε όχι.

Ως λογιστής ή πωλητής, δάσκαλος ή χαμάλης˙
εγώ με ένα μπαγλαμά τον γνώρισα υπό μάλης.

Γεύτηκε απ’ την παλιοζωή πίκρες με το κουτάλι
φίλοι πιστοί ελάχιστοι, το έστριψαν οι άλλοι.

Αγωνιστής, κατόρθωσε πάλι να ορθοποδήσει
μέσα από βάτα αγκαθωτά σαν ρόδο να ανθίσει.

Στα ογδόντα περιουσία του η πείρα αυτής της ζήσης 
ένας Διογένης σύγχρονος, που θα τον συναντήσεις

Βαρδάρι, Ειρήνης, Λαγκαδά γωνία Μοναστηρίου
και στο syllomesour.blogspot.gr του διαδικτύου.

Μαθαίνω απ’ τη σοφία του και φίλο μου τον έχω
μα ως τώρα δεν τον σύστησα, τον λένε:  Γιώργο Στέφο. 

Τον λέγανε γιατί από χτες (14/11) την έκανε κοπάνα
πάει να βρει τη σύζυγο των τέκνων του τη μάνα.

Να ευχηθούμε ελαφρύ χώμα να τον σκεπάσει
μα αν στο Βαρδάρι φτάνουμε ας κάνουμε μια στάση.

Θα ’ναι η καρέκλα του εκεί κάτω απ’ το πλατάνι
εκεί η τραγιάσκα, η μυρωδιά από καπνού χαρμάνι.

Κι αυτός απ’ το αστρολογικό το μεσουράνημά του
θα μας χαρίζει το γλυκό το υπομειδίαμά του.


Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2019

ΠΟΙΟΣ



Είδα τα μάτια σου κλαμένα,
στο πρόσωπό σου μια σκιά
ποιο σύννεφο έκρυψε τον ήλιο,
του φεγγαριού τη ζωγραφιά;

Τα χείλη ποτισμένα πίκρα,
μια άσπρη τρίχα στα μαλλιά
πες μου της άνοιξης λουλούδι
ποιος σου ’χει πάρει τη μιλιά;
Ποιος δε σεβάστηκε το σώμα,
της Αφροδίτης το κορμί
που γέρνει τώρα σαν το δέντρο
που το χτυπήσαν κεραυνοί;

Μην τρέφεις άλλες αυταπάτες
κι απ’ την αλήθεια μην κρυφτείς
το τζάμι αν σπάσει δεν κολλάει
κι αν προσπαθήσεις θα κοπείς.


Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2019

η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ του ΟΜΑΡ ΚΑΓΙΑΜ
























 Ο Ομάρ Καγιάμ ήταν σπουδαίος επιστήμονας της εποχής του∙ Μαθηματικός, Αστρονόμος και Φιλόσοφος, είχε μελετήσει την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία και πολλοί τον θεωρούν ισάξιο με τον Αβικέννα. Οι μελέτες του για τις παράλληλες ευθείες, για την επίλυση τριτοβάθμιων εξισώσεων και  για τους άρρητους αριθμούς συνέβαλαν σημαντικά στην εξέλιξη των μαθηματικών.
Διετέλεσε διευθυντής Αστεροσκοπείου του Merv και το 1074 ήταν επικεφαλής επιστημονικής ομάδας που μεταρρύθμισε το Μουσουλμανικό Ημερολόγιο υιοθετώντας την αρχή του δίσεκτου έτους. Αξίζει να σημειώσουμε ότι προηγήθηκε από το Γρηγοριανό Ημερολόγιο, το οποίο θεσπίστηκε μετά από πέντε αιώνες στη Δύση.
            Ως τις μέρες μας διασώθηκαν μελέτες του για τη Μεταφυσική, μια πραγματεία για τον Ευκλείδη, το βιβλίο Προβλήματα Αριθμητικής, το βιβλίο Πραγματεία στην Απόδειξη Προβλημάτων Άλγεβρας και ένα βιβλίο μουσικής.
Δεν είναι σίγουρο αν διατύπωσε γραπτώς τις Φιλοσοφικές του απόψεις. Η κοσμοθεωρία και η βιοθεωρία του ανιχνεύονται στο ποιητικό του έργο και συγκεκριμένα σε ποιήματα που αποδίδονται σ’ αυτόν και αντλούνται από χειρόγραφα που άρχισαν να γράφονται ένα αιώνα μετά το θάνατό του.
Το πλήρες όνομά του είναι Γκιγασετήν Αμπτουλφατάχ Ιμπν Ιμπραχήμ Καγιάμ Νισαπουρή. Το προσωνύμιο Καγιάμ, που πρόσθεσε στο όνομά του,  σημαίνει σκηνοποιός το οποίο ήταν το επάγγελμα του πατέρα του. Το Νισαπουρή σηματοδοτεί τον τόπο καταγωγής του, την πόλη Νισαπούρ όπου γεννήθηκε το 1048 μ.Χ. αλλά και θάφτηκε το 1131. Ο τάφος του υπάρχει ακόμη και μάλιστα το 1963 στο χώρο αυτό κατασκευάσθηκε από τον Ιρανό αρχιτέκτονα Χουσάνγκ Σεϊχούν το Μαυσωλείο του, ένα αριστούργημα της Ιρανικής αρχιτεκτονικής, που δέχεται κάθε χρόνο πολλούς επισκέπτες.
Πολυπράγμων, λοιπόν, ο Ομάρ Καγιάμ, διάσημος για το επιστημονικό και ποιητικό έργο του στην Ανατολή. Όμως η φήμη του  και η δόξα του στη Δύση οφείλεται  στα τετράστιχά του, που στα Περσικά ονομάζονται Ρουμπαγιάτ που είναι ο πληθυντικός του ρουμπάι. Ρουμπάι λέγεται το τετράστιχο ποίημα με ολοκληρωμένο νόημα, ένας ποιητικός  επιγραμματικός στοχασμός. Ο πρώτος, ο  δεύτερος και ο τέταρτος στίχος ομοιοκαταληκτούν ενώ ο τρίτος είναι ελεύθερος ή λυτός όπως τον έλεγαν παλαιότερα.
Χίλια με χίλια διακόσια ρουμπαγιάτ αποδίδονται στον Καγιάμ, αλλά οι διάφοροι μελετητές του θεωρούν ότι μόνο το ένα τρίτο από αυτά είναι γνήσια.

Παραπάνω αποδίδω σε δεκαπεντασύλλαβο δύο τετράστιχά του.

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2019

ΜΠΗΚΕΣ ΣΤΟ ΜΠΑΝΙΟ


ΜΠΗΚΕΣ  ΣΤΟ  ΜΠΑΝΙΟ

Γύρισες το κλειδί αργά
και μπήκες σαν τον κλέφτη
και μία γρήγορη ματιά
έριξες στον καθρέφτη.

Είδες το θερμοσίφωνο
αν είναι αναμμένο
και το γιακά σου ως τ’ αφτιά
τον είχες σηκωμένο.

Μπήκες στο μπάνιο για να ξεπλύνεις
τα χάδια, τα φιλιά, σημάδια εκείνης.
Γιατί ρε φίλε για μια Μαρία
εγώ να μένω στου λουτρού τα κρύα;

Μέσα απ’ την ντουλάπα μου
πάρε τα λερωμένα
εγώ έχω πάγο στην καρδιά
και χείλια σκουριασμένα.

Μην πεις κουβέντα φίλε μου
φύγε, μη βγάλεις άχνα
δωσ’ τα κλειδιά και άσε με
με ματωμένα σπλάχνα.

από τη συλλογή:  ¨Ωδαί τοις ηττημένοις¨

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2019

ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ


Η ΤΕΧΝΗ ΠΗΡΕ Τ’ ΟΠΛΟ ΤΗΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ  ’40

Όταν ο μαύρος φασισμός μάς έστησε το βρόχι
αυτός ο ελεύθερος λαός απάντησε με ΟΧΙ.

Στην Πίνδο επάνω έτρεξε με το τουφέκι η νιότη
κι έπλεκε η μάνα και η αδερφή φανέλα στο στρατιώτη.

Κι όταν μας υποδούλωσαν του ναζισμού οι λύκοι
και την πατρίδα σκέπασε η σκοτεινιά κι η φρίκη,

του Έλληνα το ηθικό στιγμή δε θα λυγίσει
μ’ όλα τα μέσα θ’ αμυνθεί, αντίσταση θ’ αρχίσει.

Η λαϊκή αντίσταση ανάβει το μαγκάλι
εμπνέει τη διανόηση που παίρνει τη σκυτάλη.

Κι η τέχνη σ’ όλες τις μορφές θα θάλλει, θα ανθίσει
στου αγωνιζόμενου λαού το πλάι θα βαδίσει.

Οι στιχουργοί, οι μουσικοί θα γράψουνε τραγούδια
στράτευσης κι όχι μοναχά γι’ αγάπες και λουλούδια.

Πάνω σε φόρμες έτοιμες τα πρώτα βήματά τους
Κι ύστερα τα βιώματα βγαλμένα απ’ την καρδιά τους.

Και η επιθεώρηση βγαίνει μπροστά κι εκείνη
να καταπέσει το ηθικό του κόσμου δεν αφήνει.

Θέατρο και στις γειτονιές απ' τον Βασίλη Ρώτα•
στην κατοχή άναψε ο Κουν της ράμπας του τα φώτα.

Οι ποιητές, οι συγγραφείς τολμούν και γράφουν έργα
και αψηφούν που στης ζωής ακροβατούν τη βέργα.

Του Παλαμά όταν έσβησε της ζήσης του η δάδα
στο φέρετρό του ακούμπησε ολόκληρη η Ελλάδα.

Πολλά αλλά και επίκαιρα τα έργα των ζωγράφων
και βέβαια πήρανε φωτιά οι πένες σκιτσογράφων,

σκίτσο και λόγο ευθύβολο εύστοχα συνδυάζουν
τα γεγονότα εύληπτα με χιούμορ παρουσιάζουν.

Τέχνη κι οι αφίσες που έμπαιναν σε τοίχους, μάντρες, φράχτες
σπουδαίο ρόλο έπαιξαν τότε και οι χαράκτες.

Το σινεμά δε σίγησε και η φωτογραφία
κράτησε εικόνες ζωντανές  κι άφησε ιστορία.

Κι αν βάλαν πλάτη για ισχυρό φρόνημα τότε οι τέχνες
το τότε εξακολουθεί να εμπνέει τους καλλιτέχνες.


Όπως στ’ αγκάθια ρόδα ανθούν και ομορφιά χαρίζουν
σε καταστάσεις έκρυθμες κι οι τέχνες, λένε, ανθίζουν.

Μα αλίμονο, ο πόλεμος άνεργος πια να μείνει
κι η τέχνη να δημιουργεί μονάχα εν ειρήνη.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ



Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2019

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


Ο Πέτρος τη σκαπούλαρε
-είχε που λένε Άγιο-
ας όψεται το αχόρταγο
το πέος του το τράγιο.

Σκεφτείτε αν ο μη γένοιτο
είχε αποδημήσει
η Αθήνα από τις κλαίουσες
χήρες θα ’χε μαυρίσει.

Άλλωστε αυτός δημόσια
το ’χει διακηρύξει
ότι ως τώρα τη μισή
την πόλη έχει πηδήξει.

Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2019

¨ΕΚΚΡΕΜΕΣ¨


Σ’ ένα ουζερί βραδάκι
η αντροπαρέα εν δράσει,
ώρα αργάμιση, η κουβέντα
στο ζενίθ της είχε φτάσει.

Αναπόφευκτα όπως πάντα
-αν και σώματι απούσα-
μες στις σκέψεις και στα λόγια
η γυνή, εκεί, παρούσα.

Κι “έγραψε” αυτή η ατάκα
που ο Στέλιος είπε αίφνης:
«εκκρεμές είναι η γυναίκα
μεταξύ ζωής και τέχνης».