ΜΑΧΑΙΡΙΩΤΙΚΑ ΠΗΓΑΔΙΑ

 https://xiromeronews.blogspot.com/2026/08/blog-post_713.html

ΜΑΧΑΙΡΙΩΤΙΚΑ  ΠΗΓΑΔΙΑ

Οι Μαχαιριώτες βάλανε στα σάιτ αγγελία:

ο Σύλλογος κι ο Πρόεδρος πήραν πρωτοβουλία

πως τα πηγάδια του χωριού θέλουν να τ’ αναδείξουν

τα έργα των προγόνων τους στους νέους να τα δείξουν.

Κι αποζημιωθήκανε, συμμετοχή αθρόα

οι νέοι σημείωσαν ρεκόρ στα τοπικά μητρώα.

 

Μα τα πηγάδια είναι πολλά, εμείς είδαμε κάποια

¨Καινούργια¨, ¨Βοϊδοπήγαδο¨, ¨Κατρίλα¨, ¨Αράπως¨, ¨Λάκια¨.

Έπονται τ’ άλλα προσεχώς, έχουνε μεριμνήσει,

το πρόγραμμα οι υπεύθυνοι το ’χουνε καταρτίσει.

Γιώργος και Σταύρος άξιοι, ήταν οι ξεναγοί μας

μα κι άλλοι εμπειρίες παλιές μοιράστηκαν μαζί μας.

 

Φιλοξενία άψογη, νεράκι παγωμένο

ξηροί καρποί σ’ ένα μπολ αεροστεγώς κλεισμένο.

 

Εγώ στους διοργανωτές συγχαρητήρια δίνω

κι από σατίλι πηγαδιού για την υγειά τους πίνω

λέγοντας, τα πηγάδια τους αν δεν τα διασώσουν

θα έρθουνε ¨επενδυτές¨ να τα ισοπεδώσουν,

να σβήσουν την κληρονομιά, την ιστορία, τη μνήμη∙

εύγε σ’ όσους της άμυνας παίρνουνε την ευθύνη.

 

Υ.Γ.

1. Ο πρόεδρος διάνοιξε των πηγαδιών τη στράτα

με μηχανήματα βαριά και εργαλεία βαρβάτα.

 

2. Την ιστορία των πηγαδιών γράψαν σε ταμπελάκια

μπρος στο καθένα απ’ αυτά∙ Πι.Χι πηγάδι τ’ Λάκια….

 

3. Και του Συλλόγου η πρόεδρος, μια όμορφη κοπέλα,

σ’ όλους του περιηγητές εδώρισε καπέλα.

 

Ο ΤΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΕΜΙ ΤΟΥ

Ο Τάκης στο κατζέλο μπρος ολημερίς σκυμμένος

το βράδυ πάει στο σπίτι του με εισπράξεις φορτωμένος.

 

Αν δεν τον ξέρεις θα σκεφτείς πως είναι σαν εβραίος

μα αν τον συναναστραφείς, κιμπάρης και ωραίος.

 

Με χιούμορ, με χαμόγελο, με μάτι όλο σπιρτάδα

που εντοπίζει αμέσως ποια κουνάει την αχλάδα.

 

Αν σε παρέα, δε, βρεθεί με τρυφερές υπάρξεις

το περιβάλλον γύρω του παθαίνει αναταράξεις.

 

Στη Μαχαιρά που πήγα χτες μάρτυς ήμουν αυτόπτης

ο Τάκης στα ντουζένια του με νεανίδες ¨πρώτης¨.

 

Δεν άφησε αχόρευτο τσά’μκο, συρτό, καγκέλι

και ένας κύκλος γύρω του θαυμάστριες του Τσερπέλη.

 

Στα σάιτ γίνεται χαμός, φωτο και βινεάκια

λάικ και ηλεκτρονικές καρδούλες και χειλάκια.

 

Και ένας τίτλος μ’ άρεσε: ¨το Αγρίνιο τώρα τρέμει

κάντε στην μπάντα έρχεται ο Τάκης με χαρέμι¨.

 

Υ.Γ.

Τον Τάκη τον ματιάσαμε εγώ κι ο φωτογράφος

φαίνεται υπερίσχυσε η ζήλεια κατά βάθος.

 

Βέβαια ο Τάκης ήτανε απ’ το χορό ένα πτώμα,

ποτίζοντας τον κήπο του ξαπλώθηκε στο χώμα.

 

Σε μία πέτρα έσπασε τα δύο απ’ τα πλευρά του∙

δε θέλει να μας ξαναδεί εμάς τους δυο μπροστά του.

 

Μα εγώ του λέω: ¨τυχερός είσαι στην ατυχία

πιο χαμηλά υπάρχουνε λεκάνη και ισχία

 

μα και το σπουδαιότερο, το φημισμένο τρίο,

σκέφτεσαι να τραυμάτιζε η πέτρα το εργαλείο;¨

6η ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ του ΤΟΥ ΠΕΡΙΗΓΗΤΙΚΟΥ- -ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΞΗΡΟΜΕΡΟΥ στα ΚΟΡΟΝΤΑ

 

https://mpampiini.blogspot.com/2026/08/blog-post_567.html

Από την 6^η, ήμουν απών, την περιήγησή μας

ο λόγος απουσίας μου να μείνει μεταξύ μας.

 

Απ’ τις Φοιτίες, προ ημερών, γύρισα συγκαμένος

ελπίζω να θεωρηθώ δικαιολογημένος.

 

Έμαθα τα καθέκαστα, είχατε μάθει λάσκα

ο Σάββας που ’ναι αυστηρός σας φόρεσε τραγιάσκα.

 

Τα Κόροντα σημαντική, κι αυτή, ήταν πολιτεία

μέλος στην Ακαρνανική, αρχαία, Συμπολιτεία.

 

Ξενάγηση λεπτομερής όχι εν περιλήψει

ο εφέτης είναι δυνατόν κάτι να παραλείψει;

 

Ρήτωρ και σαν καθηγητής έδειχνε αρχαιολόγος

κι ο Σπύρος πρέπει να ’τανε ο απουσιολόγος.

 

Στο blog του καταχώρησε παρόντες του σχολείου

οι άλλοι σαν κι εμένανε είν’  του σκασιαρχείου.

 

Σήμερα διαγώνισμα, φίλοι, σας περιμένει

ο δικαστής αδέκαστος, να πάτε διαβασμένοι.

5η ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ του ΤΟΥ ΠΕΡΙΗΓΗΤΙΚΟΥ- -ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΞΗΡΟΜΕΡΟΥ

https://mpampiini.blogspot.com/2026/08/blog-post_1723.html 

Η 5^η περιήγηση σήμερα στις Φοιτίες

μια απ’ τις Ακαρνανικές αρχαίες πολιτείες,

 

πόλη μίας ευρύτατης γεωγραφικής ευθύνης

σήμερα στα κοινοτικά όρια της Μπαμπίνης.

 

Μαζί κι ο Πολιτιστικός σύλλογος συμμετείχε

πάλι αθρόα συμμετοχή κι αυτή η εξόρμηση είχε.

 

Της πόλης πολυγωνικά και ισόδομα τα τείχη

η δόμηση με ακρίβεια, μελέτη, όχι στην τύχη.

 

Μπροστά στην Ανατολική σταθήκαμε την Πύλη

το υπέρθυρο τόνων πολλών, αγαπητοί μου φίλοι.

 

Βρεθήκαμε στην αγορά, στο θέατρο πλησίον,

σε σκάμματα που δήλωναν «αρχαίον νεκροταφείον» .

 

Οι τάφοι όλοι δυστυχώς ήτανε συλημένοι

βλέπεις οι αρχαιοκάπηλοι είναι ενημερωμένοι.

 

Θεμελιώσεις είδαμε των οικοδομημάτων

και γύρω τους υπάρχει μια πληθώρα αρχαίων θραυσμάτων.

 

Πηγάδια διάσπαρτα παντού, δεξαμενή μεγάλη,

σύστημα ύδρευσης κλειστό που’ βγαινε σε κανάλι.

 

Ακόμα, συναντήσαμε χριστιανικά μνημεία

ξωκλήσια δυο, αλλά και μια βυζαντινή εκκλησία.

 

Στη Νότια Πύλη η έξοδος, στη θέση της Δαφνούλας.

Εκ Χρυσοβίτσης, Ζάβιτσας, Μπαμπίνης, Παναγούλας

 

ήταν οι συμμετέχοντες, όλοι ενθουσιασμένοι

και για άλλα περπατήματα είναι αποφασισμένοι.

 

Ποια ήταν τα ποιοτικά στοιχεία αυτής της δράσης;

Η γνώση για διάφορες της ιστορίας φάσεις.

 

Άψογα τη συντόνισε τη διαδικασία

ο πρόεδρος, κι είχε χωριανούς για συνεπικουρία

 

που ήξεραν πολύ καλά όλα τα κατατόπια

με γνώσεις για λαογραφικά πολλά θέματα ντόπια.

 

Συμμετοχή μικρών παιδιών, πρώτη φορά μεγάλη,

εύγε για τη διαγωγή, να μας ξανάρθουν πάλι.

 

Είχαμε ενίσχυση φωνής με έναν τηλεβόα

πρώτη φορά αντήχησε σε χώματα πατρώα.

 

Τον χειριζόταν άνετα η πρώτη ξεναγός μας,

ήτανε η πρεμιέρα της στην πέμπτη έξοδό μας.

 

Μπράβο σου, Κωνσταντίνα μου, να έχεις την υγειά σου

σταδιοδρομία διεθνής ανοίγεται μπροστά σου.

 

Έστειλα βιντεάκι σου σε ένα αρχαιολόγο

που έχει ένα βαρύνοντα σ’ αυτό το θέμα λόγο.

 

¨Καριέρα στη ξενάγηση¨ μου είπε, ¨αυτή θα κάνει

ταλέντο∙ και η γλώσσα της, φίλε μου, πάει ροδάνι.

 

Στείλ’ τη στο ΕΚΠΑ σύντομα να δώσω το πτυχίο

κι επάρκεια επαγγέλματος από το υπουργείο.

 

Εκείνη δεν χρειάζεται μικρόφωνο κανένα

έχει στεντόρεια φωνή, σκέφτομαι μόνο ένα.

 

Τι να τραβάει ο άντρας της φωνή όταν του υψώνει

πρέπει μ’ ένα κιλό κερί τ’ αυτιά του να βουλώνει.

ΛΙΑΣΚΟΣ - ΡΙΒΑΝΗ ΞΗΡΟΜΕΡΟΥ

 

Γλύκισμα είναι, το απαντάς στη Δυτική Ελλάδα

παραλλαγμένο ελαφρώς έφτασε ως τη Λευκάδα.

 

Δεν είν’ το ανατολίτικο, το ραβανί Βεροίας

αλλά παραδοσιακό γλύκισμα Ακαρνανίας.

 

Λάδι, αλεύρι, ζάχαρη ή μέλι και νεράκι

πολύ απλά συστατικά, μα προπαντός μεράκι.

 

Όμως, αν πας στον Αστακό ξορέξια ν’ αγοράσεις

μπες μες στου Λιάσκου, ριβανή ζήτα να δοκιμάσεις.

 

Το ραβανί του, ή ριβανή ντόπια του Ξηρομέρου

κόβει το κλάμα του παιδιού, τη γκρίνια δε του γέρου.

 

Αν βάλεις μες στο στόμα σου το πρώτο το κομμάτι

παίρνεις στο σπίτι το ταψί με τη μπουκιά γεμάτη.

 

Η συνταγή μ’ αγνά υλικά, ίδια διακόσια χρόνια

από γενιά σ’ άλλη γενιά, από γιαγιά στα εγγόνια.

 

Στου Λιάσκου είναι μαστόρισσες η μάνα και η αδερφή του

μετά ο Βασίλης στη φωτιά βάζει την τεχνική του.

 

Τράβα από περιέργεια, σίγουρα θα κολλήσεις

μετά στο διαδίκτυο θα το διαφημίσεις.

 

ΚΥΡΑ ΞΗΡΟΜΕΡΙΤΙΣΣΑ

 https://mpampiini.blogspot.com/2026/08/blog-post_196.html

ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΠΝΟΥ

Ύστερα από τη χθεσινή

εκδήλωση για τον καπνό

-απ’ την ομάδα γυναικών-

παίρνω κι εγώ την αφορμή

κι ευθύς εμμέτρως στιχουργώ:

Η ΞΗΡΟΜΕΡΙΤΙΣΣΑ ΣΤΑ ΚΑΠΝΟΧΩΡΑΦΑ

Πρώτα το σποροκλώσιμο, ύστερα το φυντάνι

στο φύτεμα, στο μάζεμα και στο αρμαθομάνι,

 

στη λιάστρα, στο βαντάκιασμα, κρέμασμα στα ματέρια

στην πρέσσα για τα δέματα∙ θαρρώ είχες δέκα χέρια.

 

Κυρά, δουλέφτρα του καπνού, κυρά του Ξηρομέρου

το ξέρω ότι όλα αυτά ήταν τα αφετέρου,

 

που έπονται του αφενός -που ’χουν το βάρος γίκου-

στην πλάτη εσύ φορτώθηκες τόσες δουλειές του οίκου.

 

Διπλή δουλειά απ’ τον άντρα σου, και τον μισό τον ύπνο

λιγόφαγη, μη στερηθεί η φαμελιά το δείπνο.

 

Κυρά Ξηρομερίτισσα, τον άντρα λεν κολόνα

μα εσύ ήσουν το θεμέλιο στο βίου τον αγώνα.

 

Γυρνώ τη σκέψη νοερά σε χρόνια περασμένα∙

σκύβω, φιλώ με ευλάβεια δυο χέρια ροζιασμένα.

4η ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ του ΤΟΥ ΠΕΡΙΗΓΗΤΙΚΟΥ- -ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΞΗΡΟΜΕΡΟΥ

https://xiromeronews.blogspot.com/2026/07/blog-post_707.html

https://mpampiini.blogspot.com/2026/08/blog-post.html

Ήταν η πλέον μαζική εξόρμηση ως τώρα

θαρρώ εκπροσωπήθηκε σχεδόν όλη η χώρα.

 

Πεζοπορία τέταρτη στο δάσος το αρχαίο

ίσως μες στην πατρίδα μας να ’ναι το κορυφαίο.

 

Το δάσος που ήταν κάποτε πηγή οικονομίας

σε δυο τομείς της Βαφικής και της Βυρσοδεψίας.

 

Το δάσος της Βελανιδιάς που εντυπωσιάζει

και στοργικά Αγράμπελο και Πρόδρομο αγκαλιάζει.

 

Των δυο χωριών οι Σύλλογοι ενώθηκαν μαζί μας

γίναν του Περιηγητικού Συλλόγου οι ξεναγοί μας.

 

Αφετηρία ο Πρόδρομος, βάδην κατά ομάδες

μας συνοδεύαν οι άυλες Νύμφες Αμαδρυάδες.

 

που τραγουδούσανε γλυκά ίδια με τις σειρήνες

μα ένα πικρό παράπονο είχαν μ’ εμάς εκείνες.

 

Μας είπαν ¨προστατέψτε το, το Βελανιδοδάσος

που συντοπίτες άφρονες ξυλεύουνε με θράσος¨.

 

Κάτσαμε, συζητήσαμε στον ίσκιο τον ζωογόνο∙

το δάσος ν’ αναδείξουμε, είπαμε, συν τω χρόνω.

 

Ο Δήμαρχος εξήγησε ποιες είν’ οι ενέργειές του

(κοιλίτσα μεν, μα αθλητικές ήταν οι δρασκελιές του).

 

Τέλος, στο Αγράμπελο είδαμε Μουσείο Λαογραφίας

μια κιβωτό διάσωσης της ντόπιας ιστορίας.

 

Εύγε σ’ αυτούς που το ’στησαν, σ’ όσους το διατηρούνε

κι οι κάτοικοι το σέβονται και εμπράκτως το τιμούνε.

 

Οι εντυπώσεις άριστες, και η φιλοξενία,

η ραβανή τους πιο γλυκιά μες στην Ακαρνανία.

 

Υπήρχε και διευκόλυνση για αναξιοπαθούντες

όχημα διαθέσανε για τους βραδυπορούντες.

 

Βέβαια αυτός που ανέλαβε τ’ αμάξι να οδηγήσει

ήταν κάποιος που δεν μπορεί πολύ να περπατήσει.

 

Οι μπίρες τον βαρύνανε, κοψίδια με λιπάκια

για τ’ όνομά του ρώτησα, τον λένε Τσέλιο Γάκια.

 

Υ.Γ.

Καλύτερα να μου ’ριχναν στο μέτωπο μια πέτρα

από το να με λοιδορούν που ’κλεψα χίλια μέτρα.

 

Είπανε πως κατάντησα ¨άτομο γηραλέον¨

το σκύλο για κατούρημα θα τον πηγαίνω πλέον.

 

Και άλλα ψιθυρίσανε μα το περνάω στο ντούκου

ρίξαν υπονοούμενα πως δεν μου κάνει ¨κούκου¨.