Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑ

 Θυμάστε τα βιορευστά; Πήγαν να τα φορτώσουν

στο δόλιο το Ξηρόμερο και να μας το λερώσουν.

 

Μα τότε υψώσαμε γροθιές, γίναμε όλοι ένα

βγήκαμε έξω μαζικά μα και συντονισμένα.

 

Μπρος στην αντίδραση, αυτοί, ναι μεν υποχωρήσαν

όμως σε ωμό εκφοβισμό δολίως προχωρήσαν.

 

Έτσι στοχοποιήσανε φίλους μας, συντοπίτες

που διώχτηκαν λες κι ήτανε εγκληματίες κι αλήτες.

 

Μα ήρθε η δικαίωση από τα δικαστήρια

δείτε στο διαδίκτυο, υπάρχουν τα πειστήρια.

 

Το Σ.Τ.Ε. εντέλει ακύρωσε όλες τις αποφάσεις,

τις άδειες που οι ¨θεσμοί¨ δώσανε για τις καύσεις.

 

Θα ’πρεπε οι τότε πρόθυμοι για να αδειοδοτήσουν,

αν έχουνε φιλότιμο, συγνώμη να ζητήσουν.

 

¨Μα τι γυρεύεις¨ θα μου πεις ¨το λέει η παροιμία:

στον πισινό της μυλωνούς ψάχνεις ορθογραφία;¨.

 

Ποιο είναι το δίδαγμα, λοιπόν, γι’ αυτό το αίσιο τέλος;

Ότι απ’ τον κοινωνικό το λήθαργο -το έλος-

 

πρέπει να γίνουμε ξυπνοί** πλέον Ξηρομερίτες

σκεπτόμενοι, ανήσυχοι και ενεργοί πολίτες.

 

Το μέλλον για τον τόπο μας ευοίωνο δεν μοιάζει

σύννεφο απειλητικό μουντό μας αγκαλιάζει.

 

Τη θάλασσα η ΠΟΑΥ*** την έχει καβατζώσει

και το τσιμέντο στα βουνά τη φύση θα αλλοιώσει.

 

Στη γη μας εξαπλώνεται τζαμένια συστοιχία

και τα χωράφια γίνονται, θαρρείς, νεκροταφεία.

 

Τάχα ¨αναπτύξεις πράσινες¨∙ για μας γίνονται μαύρες

σε λίγο εδώ θα κατοικούν, στα σπίτια, μόνο σαύρες.

 

Άρα όπως στα βιορευστά σηκώσαμε κεφάλι

να ’μαστε σε επαγρύπνηση, να σηκωθούμε πάλι.

 

Πρέπει να το εμπεδώσουμε, Μεσσίες δεν υπάρχουν

κι ότι όχι οι πολιτικοί μα οι εταιρίες άρχουν.

* Συμβούλιο Της Επικρατείας

**ξυπνός=ο ξύπνιος, ο εξασκημένος στην παρατήρηση που βγάζει σωστά συμπεράσματα απ’ όσα συμβαίνουν γύρω του και σπανίως λαθεύει.

***Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών

Ο ΣΕΡΙΦΗΣ ΤΟΥ ΞΗΡΟΜΕΡΟΥ

Βλέπω αμερικάνικες σειρές μα και ταινίες

που δείχνουν μεσοδυτικές της χώρας πολιτείες,

 

όπου με ένα όχημα σερίφης τριγυρνάει

και από κάθε γειτονιά απόμακρη περνάει.

 

Πάει και σε σπίτια που εντελώς είναι απομονωμένα

και μεριμνά για άτομα μόνα-ηλικιωμένα.

 

Ενταύθα, μόνο η Μαχαλά Σερίφη διαθέτει

γυρνάει σε κάθε οικισμό, τα πάντα επιβλέπει.

 

Φάρμακα πάει σε γέροντες κι αναξιοπαθούντες,

αφού είναι Αντιδήμαρχος έχει δουλειές με φούντες.

 

Ο Γιάννης ο Φλωρόπουλος, συνέχεια στο τιμόνι

βλέπει ο άνθρωπος μπροστά και ψήφους καβατζώνει.

 

Μα έχει κι άλλα τυχερά κι ας είν’ παπαδοπαίδι

σε ορισμένα πράγματα δεν μπαίνει τροχοπέδη.

 

Σε μία χήρα πήγα χτες που ’χει περίσσεια κάλλη

μπαίνοντας, έβγαινε αυτός από μια πόρτα άλλη.

 

Κοίταξα απ’ το παράθυρο, κάθισε στο τιμόνι

μα πρόσεξα ξεκούμπωτο είχε το παντελόνι.

ΖΑΚΕΤΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ

 Η μόδα πάει κι έρχεται

και πάλι επανέρχεται

μετά από κάποια χρόνια∙

ρούχο που φόραγε η γιαγιά

φοράνε τα εγγόνια.

 

Άλλοτε, STARς, ενδύματα,

φορούν, και υποδήματα

και φέρνουν νέα μόδα

κι ας μην έχουνε κουμπιά

ή είναι απ’ έξω η φόδρα.

 

Τώρα έχει αλλάξει ο συρμός

είναι πιο συντηρητικός

δεν είναι τουαλέτα

μα μια εκκλησιαστική

ενός Αγίου ζακέτα.

 

Στη χώρα δειγματίζεται

το ποίμνιο συγκλονίζεται

πολύ θα φορεθεί

ασκητική η πλέξη της

σταυρούς έχει η ραφή.

 

Στη Λάρισα πολιτικός

τα μάλα συγκινήθηκε

οι ψηφορόροι είδανε

ότι σταυροκοπήθηκε

και με ζακέτα ντύθηκε.

 

Θα έρθει και στο GREEK WEST

-όπως παλιά η Ζώνη-

που οι Σύμβουλοι οι Δημοτικοί

βάλαν στο παντελόνι;

 

Εικόνα κάνω την πομπή

που αυτοί θα ακολουθούνε

και τη ζακέτα της ¨μοδός¨

όλοι θα τη φορούνε.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΗ ΜΠΙΤΣΩΡΗ

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

 

Ο Αλέξανδρος Βαρόπουλος απ’ το Καραϊσκάκη

ο Δάσκαλος, ο Ποιητής που ’ψελνε με μεράκι,

 

σήμερα ολοκλήρωσε το τελευταίο ποίημα∙

μπήκε στη βάρκα που ’φτασε με το ποτάμιο κύμα,

 

έδωσε έναν οβολό ρεγάλο στον βαρκάρη

προς την αιωνιότητα μαζί του να τον πάρει.

 

Έφυγε ο Μεγαλέξανδρος της γνώσης, της σοφίας

σε μια εποχή πνευματικής ένδειας, ξηρασίας.

 

Κι εμείς που ξεδιψούσαμε με τους δικούς του στίχους

μείναμε ασθενικά φυτά με μαραμένους μίσχους.

 

Οι μαθητές σου, Δάσκαλε, ποτέ δε θα ξεχάσουν

όταν στην τάξη μπήκανε άφρονες να σε πιάσουν.

 

Ήσουνα ανυπότακτος, φάρος ελευθερίας

γι’ αυτό μπήκες στο στόχαστρο ένστολης εξουσίας.

 

Το χώμα της πατρώας γης που τώρα σε σκεπάζει

να ’ναι ελαφρύ σαν το φτερό τ’ αητού που ανεβάζει

 

το πνεύμα σου το ανήσυχο στου σύμπαντος τις ρύμες

για να μας στέλνεις ποιήματα με του Ήλιου τις αχτίνες.

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΟ ΜΙΑΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ

 

Προχτές συγκεντρωθήκαμε πολλοί φυσιολάτρες

πάνω στων Ακαρνανικών βαδίσαμε τις στράτες.

 

Ωραία η περιήγηση, θαυμάσια η φύση

και η παρέα όρεξη είχε να περπατήσει.

 

Μα εκεί που οδοιπορούσαμε δίπλα απ’ το ποτάμι

η ανάγκη με ξεστράτισε πίσω από ’να πλατάνι.

 

Πάνω στην ανακούφιση θόρυβο ακούω πίσω

κι ύστερα ένας βρυχηθμός μ’ έκανε να γυρίσω.

 

Βλέπω θεριό ανήμερο, πελώριο και μαύρο∙

τα οπίσθιά μου πρόκληση σε ένα βαρβάτο ταύρο.

 

Ξεκούμπωτος σηκώθηκα κι έτρεξα να γλυτώσω

μπροστά εγώ και πίσω αυτός τον πισινό να σώσω.

 

Στον πόντο τα κατάφερα, ξέφυγα το μοιραίο

προτού απ’ τον ταύρο αλωθεί το κάστρο το πρυμναίο.

 

Μα ατυχία, συνεκδρομεύς που πήγε να ουρήσει

αυτό το περιστατικό το ’χει βιντεοσκοπήσει.

 

Είναι πολιτευόμενος, ένας μυστήριος τύπος,

αυτής της περιήγησης ο δούρειός μου ίππος.

 

Και σκέφτομαι, το βίντεο έτσι και το αναρτήσει

πάει η δημόσια εικόνα μου, θα την αποδομήσει.

 

Ρώτησα φίλο καρδιακό, μου είπε επί λέξει:

¨φίλε μ’ αυτοδιοικητικό να ξέρεις έχεις μπλέξει.

 

Είναι ενδεχόμενο να πει πως ένα μαύρο βόδι

κατάφερε και φόρεσε στον Άρη καλαπόδι.

 

Κοίτα, ως Αντιδήμαρχος στοχεύει σε εξαρτήσεις∙

στο χέρι σ’ έχει, προσεχώς πρέπει να τον ψηφίσεις

 

και να παρουσιάζεσαι σ’ όλες τις εκδηλώσεις

να γράψεις και στιχούργημα να τον αποθεώσεις¨.

 

Κι εγώ ο ως τώρα αναρχικός, κριτής της εξουσίας

θα γίνω για μια αφόδευση θύμα μιας ομηρίας.

 

Ίσως με δείτε ακόλουθο να ’μαι σε λιτανείες

σ’ άγιες ζώνες και οστά οσίων σε εκκλησίες.

 

Θα λέτε με το δίκιο σας ¨για δες στροφή ο Άρης

άντε να γίνει και παπάς να λέγεται Παπάρης¨.

 

 

ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ

 Από τις εκδόσεις ΑΠΟΣΤΑΚΤΗΡΙΟ

Πληροφορίες στα Βιβλιοπωλεία

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΜΟΣΧΟΝΑ στο Αγρίνιο

Bookbox και Βιβλιοδρόμιο στον Αστακό

Η ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

 Η ΕΙΔΗΣΗ

Έκρηξη σε εργοστάσιο μιας βιομηχανίας

και πέντε μάνες θύματα αυτής της τραγωδίας.

 

Αμέλεια εγκληματική εκ της εργοδοσίας

διότι τσιγκουνεύτηκε τα μέτρα ασφαλείας.

 

Οργή-θυμός-κατακραυγή∙ μα το γρα ’ψε κι ο τύπος

πήγαν σε συμπαράσταση του αίτιου ¨αυθορμήτως¨

 

κάμποσες συναδέλφισσες επιβραβεύοντάς τον

αυτές που ίσως να ’τανε στη θέση των θυμάτων.

 

Η ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

Φαίνεται τον τρυπήσαμε τον πάτο απ’ το βαρέλι

είμαστε άνθρωποι εμείς ή πεινασμένη αγέλη;

 

Ή μήπως όντα έρποντα γινήκαμε εντέλει;

Κάποιοι σε μνήματα νωπά χορεύουν τσιφτετέλι,

 

σ’ ένα χαβά δουλοπρεπή που αφέντης παραγγέλλει∙

η πλήρης εξαθλίωση για το λειψό καρβέλι.

 

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ

Όσοι όμως αποδέχονται πως είναι ένα κουρέλι

που οι  άρχοντες ποδοπατούν και λεν πως δεν τους μέλει,

 

αυτοί είναι το λεγόμενο λούμπεν προλεταριάτο

της κοινωνίας το ίζημα, δεν έχει παρακάτω.

 

Την τάξη αυτοί αποτελούν των ¨χρήσιμων αχρήστων¨

που γίνονται αθύρματα στα χέρια των ¨αρίστων¨,

 

εκείνοι που επί κατοχής φόρεσαν τις κουκούλες

αυτοί που των συνεργατών βάσταζαν τις σακούλες,

 

οι εφιάλτες που έστειλαν τους Πέρσες στους τριακόσιους,

στον τοίχο της Καισαριανής δέσμες από διακόσιους.

 

Αυτοί επιβραβεύονται πάντα απ’ τα κουμάντα

μα από τώρα και στο εξής θα λέγονται ¨Βιολάντα¨.