ΔΙΣΚΙΑ HIMALAYA

Απ’ την παρέα τα ίχνη του καιρό αναζητούνται
και οι κλήσεις του στο κινητό συνέχεια προωθούνται.

Ο Φέκας πήγε στο Θιβέτ, μήπως στο Άγιο όρος,
ή στο ΠΡΟΠΟ της γειτονιάς έγινε τζογαδόρος;

Μα αυτήν την Τρίτη στο ουζερί ήρθε στα φιλαράκια
κομψός, ωραίος, ζωηρός• μάγουλα για φιλάκια.

Το τσιτωμένο φερμουάρ προδίδει την ορμή του
κι ένα βιβλίο πολύχρωμο κουβάλαγε μαζί του.

Μας είπε πως μελέταγε βότανα Ιμαλαΐων
γι’ αυτό και εμφανίστηκε δεκαοχτώ Μαΐων.

Βότανα για τα άλατα, για άγχη, για τοξίνες
χοληστερίνη, πίεση, για έλκη και ωδίνες.

Μα στα αφροδισιακά θαρρείς πήρε πτυχίο
σε λίγες μέρες έκανε turbo το εργαλείο.

Τέλος ο αθεόφοβος βρήκε μια εταιρία
που όλα αυτά τα βότανα τα φέρνει σε δισκία.

Και έτσι δεν καθυστερείς, ούτε νερά να βράζεις•
το χάπι το κατάλληλο στο στόμα σου το βάζεις.

Άφησε το βιβλίο του να βγει φωτοτυπία
να μελετήσει ο καθείς πως δρούνε τα δισκία.

Κάποιος που στα γεράματα θέλει να κάνει κόρτε
παράγγειλε της libido δισκία tentex forte.

Οι οδηγίες γράφανε: ¨πιες την ημέρα ένα
σε μια βδομάδα θα αισθανθείς τα γράδα ανεβασμένα¨.

Μα αντί ένα ένα να τα πιει -τα εφτά σε μια βδομάδα-
σε μία μέρα και τα εφτά τα πήρε στην αράδα.

Πήρε τους δρόμους παγανιά ως ταύρος σε αρένα
γριές και νέες να σωθούν τρέχαν απεγνωσμένα.

Οι φίλοι στέκια άλλαξαν σε άγνωστα σοκάκια
και φόρεσαν καλού κακού τσίγκινα σωβρακάκια.

Εκλήθη η πυροσβεστική που εκτόξευσε παγάκια
οι μάνικες σημάδευαν επάνω στα …μπαλάκια.

Τον βάλαν σε περιορισμό ως να περάσει η χρήση
αλλιώς τρύπα δε θ’ άφηνε που να μην είχε κλείσει.

Κι επάνω στην αρίδα του τού κρέμασαν βαρίδια
να ξεθυμάνει έσπασε δύο σακιά καρύδια.

Συμπέρασμα: ¨διαβάζετε καλά τις οδηγίες
φέρνουνε παρενέργειες λάθος δοσολογίες¨

ΚΑΚΛΑΜΑΝΕΙΑ ΠΟΛΗ

Είχα βάλει στη βαλίτσα όλα τα υπάρχοντά μου
κι η παραίτηση εκκρεμούσε για να φύγω απ’ τη δουλειά μου.

Λίγο πριν μετακομίσω και να πάω σ’ άλλη χώρα
αφού η Κακλαμάνεια πόλη μ’ είχε κάνει μαυροφόρα.

Το παλιό Κλεινόν μας Άστυ στην εικοσπενταετία
βάδισε κατά διαόλου μες στη πλήρη δυσωδία.

Θα ’φευγα λοιπόν για πάντα πριν να πιω κι άλλο φαρμάκι
πριν του Περικλή την πόλη παραδώσουν στον Ψινάκη.

Μα την ύστατη την ώρα το ουράνιο τόξο εφάνη
κι ο λαός δια της κάλπης έδιωξε τον Κακλαμάνη.

Προσδοκούμε ν’αραιώσουν life style και γκλαμούρες
οι λαϊκιστές του τσίρκου και της αρπαχτής οι μούρες.

Δε θα ξαναδώ επιτέλους την καναρινιά γραβάτα
τα καρό πουκάμισά του τα τραπεζομαντηλάτα.

Μα θα βλέπω έναν τύπο που συνέπεια τον διακρίνει
δίχως έπαρση και θράσος που τον λεν Γιώργο Καμίνη.

Πρόσωπο που δίνει ελπίδα, μοναχός του όμως δε φτάνει
θέλει ενεργούς πολίτες τούτη η πόλη ν’ ανασάνει.

Θέλει τη Δημοκρατία που στον τόπο αυτό εγεννήθη
και να πάψει ο δημότης να ’ναι πλέον κουτορνίθι.

Κι αν τυχόν ο νέος άρχων καβαλήσει το καλάμι
χειροκροτητές δε θα ’χει, μα θα δει ανοιχτή παλάμη.

Στο εξής κι εγώ θα έχω έγνοια για τη γειτονιά μου
κι έλαβα, ελπίζω κι άλλοι, τώρα πια το μάθημά μου:

Πως στην πόλη του την πλάτη ο πολίτης δε γυρίζει
κι αν ο Δήμαρχος δεν κάνει τότε τον εξοστρακίζει.

ΚΑΒΑ ΜΠΟΥΤΑΡΗ

Ο Άνθιμος αφόρισε
το Γιάννη το Μπουτάρη
κι αυτός τον κόρφο του έφτυσε
κι έπιασε το παπάρι.

Μα έκανε μια κίνηση
ματ θα την ονομάσω
κι έβγαλε από την κάβα του
το δυνατό του άσσο.

Μέσα στο ψηφοδέλτιο
έβαλε ένα Άγιο
που ’δωσε στο συνδυασμό
δύναμη και κουράγιο.

Κι ο εκλεκτός του Άνθιμου
στην κάλπη έφαγε μαύρο
κι αντί φαγκρί ο επίσκοπος
την έβγαλε με γαύρο.

Ο δε καινούργιος Δήμαρχος
θα στείλει ένα πεσκέσι
πολλά κιλά γλυκό κρασί
ως τάμα θα διαθέσει.

Έξω απ’ τη Μητρόπολη
τελάρα θα αδειάσει
το ντέρτι αυτό του Άνθιμου
οίνος να κατευνάσει.

Κι όποιος θα πάει νηστικός
μετάληψη να πάρει
να ξέρει ότι μετάλαβε
από κρασί Μπουτάρη.

Η ΤΖΟΥΛΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ

Αφού η ακόλαστη ζωή συμπλήρωσε ένα τόμο
η Τζούλια αποφάσισε να μπει στον ίσιο δρόμο.
Σε πάθη και εξαρτήσεις της υπέρβαση να κάνει
και ως λευκή περιστερά να βάλει και στεφάνι.

Μα το μεγάλο σχίσμα της πώς θα αποκαταστήσει
που η πεθερά αγνότητας σημάδια θα ζητήσει;
Αυτή η δουλειά χρειάζεται πείρα πολύ μεγάλη
από γιατρό που ξόδεψε κλωστές με το τσουβάλι.

Ο κλήρος πέφτει ως γνωστόν στα χέρια του γενναίου•
χειρούργου των παρθενικών υμένων του Υμαινέου.
Εκλήθη ο Τάσος το λοιπόν να την παρθενοράψει
που τρύπιες μπρος και όπισθεν κι αν έχει περιθάλψει.

Παρόλο που ο καθηγητής τελεί εν εφεδρεία
κι ενώ στου Κόσμου τους Γιατρούς χάρισε τα εργαλεία,
υπέκυψε στην έκκληση αλλά με έναν όρο:
στον τόμο της τον έκλυτο κι αυτός να πάρει χώρο.

Η τελευταία παράγραφος να ’ναι του παρελθόντος
κι εγγυητής ταυτόχρονα του αμόλυντου παρόντος.
Ας πάει και το παλιάμπελο είπε η καημένη η Τζούλια
και του αποκαλύφθηκε με τουρλωτά καπούλια.

Τώρα τον Τάσο Σούπαρη, φίλοι μου, ποιος τον πιάνει
όταν το άλλο Σάββατο θα ’ρθει στου Ιορδάνη.
Θα ’χει μαζί του την KAIR απ’ τη βραδιά εκείνη
όταν στου Μπόζαρ τα λουτρά μπουκάλα είχε μείνει.

Τι είναι η τύχη βρε παιδιά, σαν Βενετιάς βελόνι,
μα αν θέλει εκείνη να σε βρει τότε σε ξετρυπώνει.
Κι αφού αυτός κληρώθηκε ως εραστής της Τζούλια
κι εγώ ελπίζω να βρεθώ πάνω στη Μακρυπούλια.

ΤΟ ΔΕΜΑ

¨Το δέμα ήταν ύποπτο¨ είπανε Ε.Υ.Π. και μπάτσοι∙
η αντιτρομοκρατική ανέλαβε να δράσει.

Σφραγίδες και υπογραφές πέσανε εσπευσμένα
να αρθούνε τα προσωπικά, που λένε, δεδομένα.

Φέρανε την καλόγρια από το μοναστήρι
και μέσα στην ασφάλεια ήπιε πικρό ποτήρι.

Την έσυραν ενώπιον ενός εισαγγελέα
γιατί το δέμα έφερε αυτήν αποστολέα.

Μπροστά τους το ξετύλιξε με περισσή ευλάβεια
κι αυτοί με υπηρεσιακή κοιτούσανε απάθεια.

Μα δεν αποκαλύφτηκαν της βόμβας τα πειστήρια
μα της απρόβλεπτης ζωής ένα από τα μυστήρια.

Ένα μικρό εσώρουχο κι ένα αγάπης γράμμα∙
στα μανταλάκια κρέμασαν προσωπικό της δράμα.

Όμως αυτού του δέματος ποιος θα ’ταν παραλήπτης;
Ένας φαντάρος που όνειρα μοιράστηκε μαζί της.

Κρύος ιδρώτας διέτρεξε τη ραχοκοκαλιά της
κι η εξουσία απέναντι με το μειδίαμά της.

Πρόστυχα υπονοούμενα και βλέμματα χυδαία
του έρωτα τα ένσημα και μάλιστα βαρέα.

Επέστρεψαν το δέμα της κι ο πόνος της ρεγάλο
κι από το ένα το κελί γύρισε πίσω στ’ άλλο.

Κι έστειλε γράμμα στο Θεό μέσα απ’ την προσευχή της
σ’ Εκείνον που από ψηλά ορίζει τη ζωή της.

Και ρώτησε επίμονα Αυτός πώς το εισπράττει
όταν τον έρωτα οι θνητοί τον βγάζουν τρομοκράτη;

ΤΙ 'ΧΕΣ ΓΙΑΝΝΗ

Μπήκα στους τηλεδιαύλους
κι έκανα ένα σεργιάνι
και τυχαία βλέπω δύο
να μιλούν για κάποιο Γιάννη.

Το κανάλι ήταν τo MEGA
κι έπεσα ακριβώς στη φάση:
Σαμαράς και Πρετεντέρης
λακριντί είχανε πιάσει.

Συζητούσαν για την κρίση
και τα μέτρα του Γιωργάκη
Δ.Ν.Τ. και τα τοιαύτα,
για το δράμα του κοσμάκη.

Σαν παράδειγμα ο Αντώνης
πήρε έναν τυχαίο Γιάννη
ένα ανώνυμο πολίτη
που όλο τρέχει και δε φτάνει.

Που ’χουν κόψει απ’ το μισθό του,
ίσως χάσει τη δουλειά του,
που στις τράπεζες χρωστάει
και τα μαλλιοκέφαλά του.

Κι είπε ο Σαμαράς το χρέος
πως αυτός θα μηδενίσει
και αρκεί ο κάθε Γιάννης
πάνω του να ακουμπήσει.

Πέρυσι κι ο Παπανδρέου
δε μας ήρθε σα σωτήρας;
έτσι ο Σαμαράς εφέτος
φιγουράρει ως φωστήρας.

Θαυματοποιός και μάγος
που τους Γιάννηδες θα σώσει
αφού όπως λέει ο μύθος
έχουνε κοκόρου γνώση.

Αφού γρήγορα ξεχνάνε
παλαιά και νέα συμβάντα
μα και τη σοφή τη φράση:
¨τι ’χες Γιάννη, τι ’χα πάντα¨.

ΓΙΑ 100 ΕΥΡΩ

Τα γκάλοπ παρακολουθεί
ο Γιώργος με αγωνία
και βλέπει ότι το ΠΑΣΟΚ
σπρώχνεται στη γωνία.

Γι’ αυτό λοιπόν συσκέφτηκε
με τους αξιωματούχους
και είπαν να βοηθήσουνε
μικροσυνταξιούχους.

Να δώσουν εκατό ευρώ
να τους ανακουφίσουν
σαράντα μέρες ύστερα
αφότου θα ψηφίσουν.

Γαλαντομία απλόχερη
στην τρίτη ηλικία•
πάρτι πολλά θα γίνουνε
μες στα γηροκομεία.

Τώρα θα τρώνε οι γέροντες
με τα χρυσά κουτάλια∙
και μόνο που το σκέφτομαι
μου τρέχουνε τα σάλια.

«Περήφανά μας γηρατειά»
-στου νου μου την ταινία-
φράση, του Αντρέα, που έμεινε
μέσα στην ιστορία.

Δείτε το κοστολόγιο
που έχει η περηφάνια,
λιγότερο απ’ το ποσό
που δίνει η Αννίτα Πάνια.

ΚΑΝΕΛΑ

Μες στην ταβέρνα προέκυψε μεγάλη διαφωνία
αν η κανέλλα, των ορμών κρατάει τα ηνία.

Ο Στρατηγός επέμενε: ¨τη λίμπιντο αναστέλλει,
κάνει το μόριο του ανδρός σα μαλακό παστέλι.

Ο Οπωροπώλης διαφωνεί• λέει: ¨την διεγείρει¨
και ότι ¨σαν τη μέλισσα ψάχνει να βρει τη γύρη¨.

Κι ο Αλουμινάς που έτρωγε ρυζόγαλο στα νιάτα
είπε: ¨με κανελλόσκονη ξηγιόμουνα βαρβάτα¨.

Μνήμες ενός απώτερου κι ένδοξου παρελθόντος
χωρίς επιβεβαίωση από έργα του παρόντος.

Όμως μπορείς σ’ αυτούς τους δυο τώρα να δώσεις βάση
αφού αυτό το άθλημα το έχουνε ξεχάσει;

Τότε λοιπόν ζητήσαμε βοήθεια απ’ το Φέκα
τα πάντα ξέρει για το σεξ, βότανα και γυναίκα.

Μα εκείνος τα μπαχαρικά δεν τα ’χει μελετήσει
και προθεσμία ζήτησε για να μας απαντήσει.

Έριξε μες στα φαγητά για να τη δοκιμάσει
και μια βδομάδα ήτανε πάνω στο στρώμα εν δράσει.

Μου ’πε κι εμένα κι έβαλα στα εδέσματα κανέλλα
και φούντωσα σαν έφηβος, τότε στη Γαβριέλα.

Άρα: αν κι ευεργετικά επενεργεί στη στύση
παροπλισμένους δε μπορεί να ενεργοποιήσει,

και όση και να ρίξουνε και φαν με τη μασέλα
από την Πόλη έρχομαι και στην ...ή κανέλλα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ

1.ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ

Ο νόμος για το κάπνισμα
έφερε νέα ήθη
το πλαστικό κατέκτησε
των καπνιστών τα πλήθη.

Τους πήρε υπό την σκέπη του,
και η στοργική του αγκάλη
τους περιέθαλψε μαζί
με αερίου μαγκάλι.

Όλα τα ουζερί, λοιπόν
και οι καφετερίες
τα πεζοδρόμια έκλεισαν
με νάιλον τζαμαρίες.

Οι έσωθεν οι αίθουσες
σαν έρημα λιμάνια
και έξω γύρω απ’ τη φουφού
χαρμάνια και ντουμάνια.

Είναι ανεξάντλητο, λοιπόν,
το πνεύμα του εμπορίου•
μετέτρεψε τους καπνιστές
σ’ είδος θερμοκηπίου.



2.ΚΟΡΝΕΣ

Κατέβηκα στην αγορά
όχι για να ψωνίσω
μα λόγω κρίσης το σφυγμό
της πόλης να μετρήσω.

Λοιπόν, στα καταστήματα
και στις μπουτίκ ιδίως
ο γυναικείος πληθυσμός
εργάζεται κυρίως.

Την πελατεία καλύτερα
αυτές την κουμαντάρουν
μα απ’ τους άντρες πιο πολύ
τις είδα να φουμάρουν.

Η τσιγαροαπαγόρευση
αυτές έπληξε πρώτες
κι έξω απ’ τα καταστήματα
καπνίζουν μπρος στις πόρτες.

Κι αφού υπάρχει αναδουλειά
μ’ αυτά τα νέα μέτρα
σαν τα φουγάρα ανάβουνε
τα τσιγαράκια αβέρτα.

Τις πλάτες τους στηρίζουνε
επάνω στο δοκάρι
και λυγισμένο έχουνε
το ένα τους ποδάρι.

Οι σερνικοί που οδηγούν
πατούν συνέχεια κόρνες
λες και περνούν απ’ την οδό
που ’χουν τα ¨σπίτια¨ οι πόρνες.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΟΥΣ

Αυτές τις μέρες οι άνθρωποι
δείξαν την ανθρωπιά τους
και την απεριόριστη
δύναμη της καρδιάς τους.

Μα και τις δυνατότητες
που έχει το μυαλό τους
και τις αξιοποίησαν
μόνο για το καλό τους.

Και έτσι βγήκανε στο φως
σώοι οι μεταλλωρύχοι
και μόνοι δεν αφέθηκαν
στη μοίρα και στην τύχη.

Όλος ο κόσμος ένα Εμείς
να σώσουν τόσους λίγους
στα χρόνια αυτά που το Εγώ
μας έκανε κολίγους.

Στην εποχή που οι λιγοστοί
για μας αποφασίζουν
και με αθώα θύματα
χωματερές γεμίζουν.

Μέσα σ’ αυτό το έρεβος
μια λαμπερή αχτίδα
μια πράξη που στον Άνθρωπο
δίνει ξανά ελπίδα.

ΑΝΤΑΜΩΜΑΤΑ

Είδα του ανταμώματος, στο internet, αφίσα
κι έτσι του νου μου το εκκρεμές ξανάρθε πλέον στα ίσα.
Γιατί το θέρος, φίλοι μου, είχα μια απορία
αν η ΟΠΣΥΞ υφίσταται πια ως ομοσπονδία.
Προέκυψαν δυο σοβαρά στον τόπο γεγονότα
μα φύλλο δεν κουνήθηκε όπως γινόταν πρώτα.
Το πρώτο φλέγον ζήτημα αυτό του Καλλικράτη∙
χώρισε το Ξηρόμερο, θαρρείς, σ’ όμορα κράτη.
Δεν είδα διεκδίκηση και διαμαρτυρία∙
σιωπηρή αποδοχή ή απλώς αβελτηρία;
Δεν είδα μια αναφορά, άποψη για το θέμα
αν το Ξηρόμερο ευνοεί ή θα το πάει στο ρέμα.
Ύστερα ήρθε το ΚΑΤΑΡ, που αλλού, στο Πλατυγιάλι
κι αντί η ΟΠΣΥΞ ν’ ανησυχεί, παν από δω κι οι άλλοι.
Θυμάμαι στο Λιθάνθρακα, που ήταν πρωτοπόρος
τώρα θαρρείς στο σύστημα είναι συνοδοιπόρος.
Πού πήγε αυτός ο τσαμπουκάς, πού πήγε αυτό το πάθος;
Πείτε μου μήπως είναι αλλιώς ή κάνω εγώ το λάθος.
Αδέρφια στο αντάμωμα καλή επιτυχία
μα μόνο άρτος και θέαμα μού φέρνει ανησυχία.
Χώρια που θα ’χουν οι ¨ταγοί¨ δωρεάν κονέ και βήμα∙
υπάρχει ακόμα τσαγανό να τους τα πούμε χύμα;
Καλό είναι να γίνονται, λοιπόν, τα ανταμώματα
όμως σε δίσεχτους καιρούς μέσα στα χαρακώματα.

ΠΡΟΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

ΚΑΣΤΡΙΝΩΜΑΤΑ

Μου το είπανε οι φίλοι
και αναγνώστες μου
πως τσιμπάνε απ’ το σταφύλι
κι απ’ τις ρόγες μου.

Ας φροντίζω εγώ τ’ αμπέλι
και τα κλήματα
άλλος πίνει απ’ το βαρέλι
οινοποιήματα.

Μα του στήσανε παγίδα
με δολώματα
και τον πιάσανε σα γίδα
ξημερώματα.

Τον κρεμάσαν στο τσιγγέλι
στ’ Αγγελόκαστρο
και του τύλιξαν τα μέλη
σε στρατσόχαρτο.

Χασαπόσκυλα τραβούσαν
το τομάρι του
και στο internet γελούσαν
με τη χάρη του.
4-10-2010

INTERNETUPAMAROS

Ψαράδες ¨μαργαριταριών¨
μου στείλανε μαντάτα
πως κάνουν πιάτσα ανέραστοι
στου internet τη στράτα.

Ανώνυμοι, μα μ’ εμφανείς
στα μάτια τις σακούλες
όμως για το ¨ξεκάρφωμα¨
μιλάνε για κουκούλες.

Κουκουλοφόροι είναι αυτοί
που κρύβουν τ’ όνομά τους
e-mail και διεύθυνση
και τα τηλέφωνά τους.

Βλαστάρια μαυραγοριτών
στα χρόνια αυτά τα νέα
γεμίζουν ηλεκτρονικές
μνήμες με κλοπιμαία.

Η Ελλάδα είναι δυστυχώς
η μόνη στην Ευρώπη
που ιδεών δωσίλογοι
βγαίνουνε μούρη πρώτη.

Τι ειρωνεία! Εκ του ασφαλούς
ψευτοεπαναστάτες•
στο face book τους αφελείς
γυρεύουνε πελάτες.

Κι ενώ από πνευματική
πάσχουν πλατυποδία
θέλουν με ξένα κόλλυβα
να κάνουνε κηδεία.

Μα ευτυχώς που υπάρχουνε
ιnternetupamaros
κι αυτούς τους προβοκάτορες
κακός τους βρήκε φλάρος.
7-10-2-10

ΙΕΡΟΣΥΛΟΣ

Ποιος είναι αυτός ο Καστρινός
εκ Πειραιώς ή Πατρινός
ή Αγγελοκαστρίτης;
Μπήκε με λιγοστό το φως
σαν τρωκτικό, σαν ποντικός
σαν έχιδνα κι αστρίτης.

Σε εκκλησίας ιερό
από παράθυρο μικρό
άρπαξε το παγκάρι
κι όταν τον πιάσαν στη γωνιά
ενώ μετρούσε τα λιανά
σίγησε σαν το ψάρι.

Του κλέφτη μια, του κλέφτη δυο
γράφει ρητό, σοφό, παλιό
μ’ άσβηστο τεμπεσίρι•
την τρίτη όμως τσακωτό
ξεβράκωτο και σηκωτό
τον παν στο νοικοκύρη.

ΚΑΤΑΡ(Α)

Προίκισε το Ξηρόμερο απλόχερα η φύση∙
με όρη, λίμνες, θάλασσες το ’χει ομορφοστολίσει.

Κι αντί να το χαιρόμαστε, να το ’χουμε καμάρι
θαρρείς ότι το μέλλον του το παίζουμε στο ζάρι.

Όνειρα κάναμε πολλά και με το Πλατυγιάλι•
λέγαμε: ¨θα μας βλέπουνε οι άλλοι με το κιάλι¨.

Μα από τότε άρχισε η φαρσοκωμωδία
από το δόξα το Θεό στο βόηθα Παναγία.

Απ’ το διεθνές στερέωμα πλακώσαν μουστερήδες
έχοντας ως προξενητές τους ντόπιους τους ατσίδες.

Πότε για πετροχημικά, για διαλυτήρια πλοίων,
για απόβλητα πυρηνικά ευρωεργοστασίων.

Μετά ήρθε ο λιθάνθρακας να μας τρομοκρατήσει,
αγώνας πάλι απ’ την αρχή το θέμα αυτό να κλείσει.

Πάλι καλά που υπάρχουνε ευαίσθητοι πολίτες,
λίγοι, όμως αμύνονται σαν τους παλιούς ακρίτες.

Έβγα ψυχή, έμπα ψυχή κάθε δυο-τρία χρόνια
με το σκωτσέζικο το ντους απ’ τον παππού στα εγγόνια.

Και τώρα που τη χώρα μας οι ξένοι έχουνε σούζα
ο τόπος μας προσφέρεται για διεθνή χαβούζα.

Γι’ αυτό ήρθαν απ’ το Κατάρ οι άσπρες κελεμπίες
ν’ αφήσουν τις μουτζούρες τους σ’ αυτές τις παραλίες.

Τον καθαρό αέρα μας να πνίξουν στο ντουμάνι
κι οι ακρίτες πάλι μας καλούν: ¨όπλα, μπαλάσκες, κράνη¨.

Πολλοί αναρωτήθηκαν: ¨πατρίδα ευλογημένη
ποιοι και γιατί σε θέλουνε ως γη ΚΑΤΑΡαμένη;¨.

¨Μην είναι¨, λένε αφελώς, ¨διεθνής συνωμοσία
ή θεία δίκη που έβαλε εμάς σε τιμωρία;¨.

Ας μην αναζητήσουμε λύσεις σε αστρολόγους
με την απλή τη λογική θα βρούμε για ποιους λόγους.

Πρώτον: οι ντόπιοι οι ταγοί δε φέρνουν αντιρρήσεις•
δέσμιοι ισορροπιών μα και με εξαρτήσεις.

Δεύτερο: εμείς ξεχάσαμε ρήση σοφά ειπωμένη,
πως: ¨όσο σκύβει ο ραγιάς τόσο βαθιά του μπαίνει¨.

Άρα είναι ανώφελο την τύχη μας να βρίζουμε
στραβός δεν είναι ο γιαλός αλλά στραβά αρμενίζουμε.

ΨΩΜΟΤΥΡΙ

Σε μια εποχή με χαλαρά
τα εκλογικά τα ήθη
ο Σίμος να αγωνιστεί
εξ εφεδρείας εκλήθη.

Τον θέλει η Μίνα δίπλα της
Αντιπεριφερειάρχη
την τρίποδη Χαλκιδική
εξ ευωνύμων να άρχει.

Εμείς τα κολλητάρια του
γι’ αυτό το παλικάρι
για στρατηγείο θα ’χουμε
του Jordan το πατάρι.

Το σύνθημά μας: ¨ΔΑΓΚΩΤΌ
ΣΤΗ ΜΙΝΑ ΞΗΡΟΤΥΡΗ¨
-κι όπως ελιά και Βασιλιά-
¨ΣΙΜΟΣ ΚΑΙ ΨΩΜΟΤΥΡΙ¨.

ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ;

Τρανή κουβέντα να μην πεις
λεν τα σοφά γερόντια
καλλίτερα τρανή μπουκιά
να μασουλάς στα δόντια.

Μα ο Θόδωρος ο Πάγκαλος
εδώ μας τα χαλάει
σε υπέρογκες ποσότητες
και τρώει και μιλάει.

Κι είπε: ¨μαζί τα φάγαμε
τα φράγκα στην Ελλάδα¨∙
μα ίδιο τρώει ένας αμνός
και ίδιο μια αγελάδα;

Ηλίου φαεινότερο
ποιοι φάγανε την κρέμα
και ποιοι γλύψαν τα κόκαλα
που βρήκανε στο ρέμα.

Των πρώτων ο εκπρόσωπος
είναι η αφεντιά του,
σαράντα πέντε ζυγαριές
δεν πιάνουν τα κιλά του.

Αυτοί ως καπιταλιστές
χειρίζονται κομπίνες
όμως σοσιαλιστικά
μοιράζουνε ευθύνες.

Γι’ αυτό προτείνω να ελεγχθεί
του Πάγκαλου το ξύγκι
κάθε γραμμάριο τόσα δις
το χρέος να ξεσφίγγει.

ΤΟ ΠΑΤΑΡΙ ΤΟΥ ΙΟΡΔΑΝΗ

Θεσσαλονίκη, Αγιά Σοφιά,
πριν βγεις στην Εγνατία
θα βρεις, καλαίσθητη, δεξιά
βιτρίνα με βιβλία.

Το πιο εκλεκτό κατάστημα
του ομίλου Κυριακίδη•
πήγαινε ένα Σάββατο
και έμπα στο παιχνίδι.

Ο Jordan θα σε υποδεχτεί
με τα φαρδιά του ρούχα
χαμόγελο διάπλατο
μουστάκι αλλά τούρκα.

Ύστερα απ’ τα στενά σκαλιά
στο δώμα θα σε φέρει
να δεις πως οι Καρντάσηδες
το τρίβουν το πιπέρι.

Καφές Espresso, γαλλικός
και τούρκικο χαρμάνι
απ’ τα φλιτζάνια στέλνουνε
αχνό ως το ταβάνι.

Για τέχνη, για πολιτική
τα λέει η αντροπαρέα
περνάει από κόσκινο
της πόλης μας τα νέα.

Μα αν συζητούν για θηλυκά
γίνονται ωραίες φάσεις•
τότε από λόγιους ακούς
του λιμανιού εκφράσεις.

Μ’ ένα σφουγγάρι ο ¨καφετζής¨
περνάει απ’ τα τραπέζια
για να μαζέψει αν χρειαστεί
απ’ τις κουβέντες γρέζια.

Νομίζω αυτή η περιγραφή
φίλοι μου, πως σας φτάνει
αυτό είναι το λεγόμενο
Πατάρι του Ιορδάνη.

Ένας απ’ τους θαμώνες του
είναι κι η αφεντιά μου
εκεί τα Σαββατιάτικα
περνάω πρωινά μου.

Πηγή αποτέλεσε έμπνευσης
για μένα το πατάρι
άντλησα άφθονο υλικό
για κάθε κατεργάρη.

Οι σάτιρες, λοιπόν, αυτές
θα μπούνε σ’ ένα τεύχος•
ελπίζω να γουστάρετε
κι όχι να πείτε: ¨αίσχος¨.

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

ΓΟΥΛΙΑ- ΓΟΥΛΙΑ

Ξέρεις ποιο είναι το ποτό που προτιμώ
και δώρο μου ’στειλες απόψε μια φιάλη
δεν ξέρω αν πρέπει μονορούφι να το πιω
ή λίγο-λίγο να αδειάσω το μπουκάλι.

Εγώ όμως θέλω το δικό σου το χυμό
να τον γευτώ γουλιά-γουλιά και να μεθύσω
αυτά τα χείλη να φιλήσω που ποθώ
και το κορμί σου στο κορμί μου ν’ ακουμπήσω.

Με τα τσιγάρα βγήκε η νύχτα ως το πρωί
χωρίς σταγόνα στο ποτήρι μου να ρίξω
θα το ανοίξω στη δική μας τη γιορτή
όταν τολμήσεις και τολμήσω να σ’ αγγίξω.

Μητριά η Ελλάδα ή μάνα;

Προγιαγιά μου η θεία Δέσπω
γέννημα του Ξηρομέρου
έζησε μέχρι το τέλος
του πολέμου του δευτέρου.

Ύστερα απ’ το εικοσιδύο
-της καταστροφής τη δίνη-
γνώρισε μία γυναίκα
που ερχόταν στη Μπαμπίνη.

Για το Αγρίνιο ο δρόμος
από το χωριό περνούσε
κι η γιαγιά μου για τη νύχτα
τη φτωχή φιλοξενούσε.

Ήτανε προσφυγοπούλα,
ήταν συνομήλική της
και μ’ εκείνη μοιραζόταν
τη μπουκιά απ’ το ψωμί της.

Όλη νύχτα κουβεντιάζαν
μόνες τους στο παραγώνι
και την κάμαρη τυλίγαν
βάσανα, καημοί και πόνοι.

Κι έτσι έμαθε η γιαγιά μου
πως υπάρχει κι άλλη Ελλάδα
που ξεδίπλωνε μπροστά της
η καλή της φιλενάδα.

Ήτανε από τον Πόντο,
θάλασσες μακριά και όρη
και κυνηγημένη ήρθε
μέχρι εδώ μ’ ένα βαπόρι.

Κι αφού τα ’χασε η καημένη
τα υπάρχοντά της όλα
τη φωλιά της ξαναχτίζει
στο χωριό τον Αϊ Νικόλα.

Άγονος, τραχύς ο τόπος
και οι ντόπιοι με αψάδα,
ξένη στην παλιά πατρίδα,
ξένη και μες στην Ελλάδα.

«Μητριά, η Ελλάδα, ή μάνα; »
είπε τότε η προγιαγιά μου
και τα λόγια στόμα-στόμα
έφτασαν ως τα παιδιά μου.

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΧΑΡΜΑΝΗ

Αφιερωμένο στον Τάσο Σούπαρη

Τα σκαλοπάτια ανέβηκα
χαρμάνης να φουμάρω
και το διπλό τον καϊμακλή
το λούγκο να γουστάρω.

Μα στα τραπέζια αντί να δω
τασάκια και τσακμάκια
βρήκα κομπολομπέγλερα,
λουλούδια σε βαζάκια.

Refrain
Πρώτο Φθινόπωρο χωρίς τσιγάρο
το πρώτο Σάββατο δίχως καπνό
εγώ που κάπνιζα σαν το φουγάρο
στο κομπολόι μου χάντρες μετρώ.

Της Σαλονίκης ο ουρανός
σήμερα βουρκωμένος
του Ιορδάνη ο τεκές
θαρρείς και είναι ξένος.

Μια τζούρα αν δεν τραβήξουμε
καπνός αν δε μυρίσει
το στέκι μας ξενέρωτο
ΚΑΠΗ θα καταντήσει.