ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Συνταξιοδοτηθήκαμε,

απόμαχοι που λένε

άλλοι έτοιμοι από καιρό

και άλλοι, όλα τους φταίνε.

Άλλοι στο δίσκο εισέρχονται

ενός καινούργιου κύκλου

κι άλλοι το άσμα καρτερούν

-το έσχατο- του κύκνου.

Βγήκα κι εγώ στη σύνταξη

και στο ΚΑΠΗ είμαι μέλος

όμως δε λέω όπως πολλοί

ότι έφτασα στο τέλος.

Απλώς στο game της ζωής

μπήκα σε άλλη πίστα

σχέδια έχω αρκετά

και ήδη κάνω πλείστα.

Τι κι αν τα έτη αυξάνουνε

αν η ψυχή είναι νέα

νέκταρ προσφέρει η ζωή

νόμιμα και λαθραία.

Και για αργότερα κρατώ

μία σπουδαία ρήση

κάποιου που είχε τη ζωή

βαθιά φιλοσοφήσει.

¨να μην προσθέτεις –όταν δεις

πως βράχνιασαν τ’ αηδόνια-

χρόνια στη σύντομη ζωή

αλλά ζωή στα χρόνια¨.

Ο ΗΜΙΚΟΣΜΟΣ

Ο κόσμος κι ο υπόκοσμος ανέκαθεν υπάρχουν

όπως και οι μη έχοντες αλλά κι αυτοί που τα ’χουν.

Μα ο συγγραφεύς Δουμάς, ο υιός, γράφει σε έκδοσή του:

¨υπάρχει κι ο ημίκοσμος εν είδει παρασίτου¨.

Το δέκατο τον ένατο αιώνα αυτό το λέει

για γύναια που διέθεταν ¨πλούσια τα ελέη¨.

Άφραγκες κι όμως ζούσανε μία ζωή χλιδάτη

γιατί τις συντηρούσανε κόμηδες, οι φραγκάτοι.

Δεν ξέρω αν ο ημίκοσμος εξέλιπε εν Ευρώπη

μα στη Μνημονιοκώσταινα κατέχει θέση πρώτη.

Γνωστή μου, που ’ναι άνεργη κάθεται σε τριάρι

και ένα τζιπ τριχίλιαρο την είδα να σοφάρει.

Μια άλλη που φουμάριζε γόπες για σιγαρέτα

προσφάτως μετακόμισε, πήγε σε μεζονέτα.

Μια τρίτη που μαθήτρια είχα τη θυγατέρα

ντυμένη σικ εξέρχεται βγάζοντας και τη βέρα.

Και μια που μου την έπεφτε σαν ήμουν παλικάρι

μου λέει: ¨δε θέλω μίζερα να ζω, φίλτατε Άρη¨.

Κάποιοι βολεύονται, λοιπόν, μέσα σ’ αυτή την κρίση

κι η καλλονή θα πορευτεί κι ο έχων θα πηδήσει.

Και ματσωμένες άσχημες που ’χουν στις σχέσεις ζόρια

στέκονται αλληλέγγυα σ’ απένταρα αγόρια.

Κι εγώ φτωχός και άσχημος, μεσόκοπος συγχρόνως

απόκοσμος κι απόβλητος, στην κρίση εκτός νυμφώνος.

ΚΡΙΣΙΜΗ ΗΛΙΚΙΑ

Κάποτε όταν η γυνή

πέρναγε τα σαράντα

έλεγε αντίο στη φύση της

-τη γυναικεία- για πάντα.

Τώρα όταν σχηματίζονται

γύρω απ’ τα μάτια ζάρες

επιθυμίες φουντώνουνε

και σκέψεις αλανιάρες.

Όλα τα υπαρξιακά

βγαίνουν στην επιφάνεια

στο βίο τον ¨ανθόσπαρτον¨

φυτρώνουνε ζιζάνια.

Και το κουβάρι της ζωής

απ’ την αρχή το πιάνει∙

το δίλλημα επιτακτικό:

να μείνει ή να την κάνει;

Ψυχολογία δε σπούδασα

πείρα διαθέτω ωστόσο,

μπορώ αν κάποια ψάχνεται

να το διαπιστώσω.

Και πράγματι στις τακτικές

στο σύλλογο επισκέψεις

διέγνωσα πως μια από σας

τη βασανίζουν σκέψεις.

Πως καμπανάκι χτύπησε

της libido η φλέβα

ζητά επιβεβαίωση

ότι η γυνή είναι Εύα.

Δύσκολη η απόφαση

να πάρει η ευχή να πάρει

μα αν πει πως έξω έπεσα

να μη με λένε Άρη.

Η ΖΩΝΗ ΜΙΑΣ ΞΑΝΘΙΑΣ

Θυμάστε το ρομαντικό, παλιό παραμυθάκι

που η Σταχτοπούτα στο χορό έχασε το γοβάκι

και ένα βασιλόπουλο κρατώντας το στο χέρι

έψαχνε το κορίτσι αυτό για να το κάνει ταίρι;

Εχτές δεν έγινε χορός, αλλά μια συναυλία

και μία κομψευόμενη που ήταν στην πλατεία

το βλέμμα της προς τη σκηνή ελάχιστα κρατούσε

μα δυο καθίσματα πιο κει επίμονα κοιτούσε.

Στη θέση αυτή καθότανε νέος, κομψός και γόης

θαρρείς ηθοποιός σε φιλμ westwern∙ καουμπόης.

Και δος του αναστεναγμούς και τίναγμα της κόμης

με ύφος που εθύμιζε εκείνο της Σαλώμης.

Με τεντωμένα δάχτυλα, τάχα, έκανε αέρα

ήταν υπονοούμενο πως δε φοράει βέρα,

πως είναι διαθέσιμη-ό,τι ήθελε προκύψει-

και αν δε με πιστεύετε υπάρχει βιντεολήψη.

Ώσπου στη μάχη έριξε το τελευταίο όπλο

της Σταχτοπούτας το παλιό δοκιμασμένο κόλπο.

Γόβα, όμως, δε φόραγε και η μπότα ως το γόνυ

κι έτσι χρησιμοποίησε για δόλωμα τη ζώνη.

Στο κάθισμα την άφησε και πριν ανάψουν φώτα

ανοίγοντας το κινητό έτρεξε προς την πόρτα.

Μέσα στη φαντασία της σενάριο είχε φτιάξει

ότι αυτός ο πρίγκιπας θα βγει και θα την ψάξει

κρατώντας μες στον Εύοσμο τη ζώνη ανά χείρας

την κάθε μέση θα μετρά ανύπαντρης ή χήρας.

Πράγματι της παράστασης σαν έπεσε η αυλαία

έριξε εκείνος μια ματιά στο πλάι φευγαλέα,

την ¨ξεχασμένη¨ ζώνη της έσπευσε να σηκώσει

και είπε στη υποδοχή λίγο προτού τη δώσει:

¨τη ζώνη ξέχασε η ξανθιά, η πάντα αφηρημένη

κι αν έχει βάψει το μαλλί η ίδια παραμένει¨.

ΟΙ ΠΑΡΕΕΣ ΓΡΑΦΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΙΣΤΟΡΙΕΣ