Το σκίτσο δημιουργήθηκε με τη χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης
¨Στη Χρυσοβίτσα¨, μου ’λεγαν, ¨φιλίες να μην πιάνεις
γιατί θα τρέχεις καψερέ, μετά, ¨και δε
θα φτάνεις¨
Δεν άκουσα και
έκανα φίλο Χρυσοβιτσάνο
νόμιζα θα ’ταν
κολλητός μέχρι που να πεθάνω.
Μα δυστυχώς με
πότισε εκείνος με φαρμάκια
με κρέμασε
ανάποδα, εχτές, στα μανταλάκια.
Στη
βιβλιοπαρουσίαση μια αναγνώστριά μου
αυθόρμητα
εισχώρησε μέσα στην αγκαλιά μου.
Κι αυτός, ο τάχα
φίλος μου, βρήκε την ευκαιρία
στο τρυφερό
ενσταντανέ βγάζει φωτογραφία.
Κι ενώ στον φίλο
θα ’πρεπε αυτός να βάλει πλάτη
σε αδηφάγα στόματα
με έκανε πελάτη.
Με στίχους με
εξέθεσε μέσα στην κοινωνία
και χάλασε την
έξωθεν καλή μου μαρτυρία.
Βέβαια, το
στιχούργημα άρτιο είναι όντως
πρέπει βραβείο
κρατικό να πάρει επειγόντως.
Εγώ, όμως, δεν
ξαναπατώ πλέον στη Χρυσοβίτσα
αλλά κι αν πάω θα
κρατώ, από κρανιά, μια γκλίτσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου