Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

ΤΟ ΜΑΗ ΣΤΙΣ 18



Καλά, κι αυτός, κι αυτός, κι αυτή
κι εκείνος και εκείνη;
Στα δάχτυλα του ενός χεριού
οι ανάργυροι έχουν μείνει;

Το πλήθος πήρε τα λιανά
και οι ¨εκλεκτοί¨ πακέτο
μα περπατούν καμαρωτοί
με την ντροπή στο πέτο.

Μιανής σ’ ένα φανοποιό
της φτιάξανε τ’ αμάξι
και στην Ανάσταση έβαλε
φόρεμα από μετάξι.

Σε κάποιον που ’χε δάνειο
του πλήρωσαν τη δόση,
της αλληνής τα έξοδα
βιβλίο να εκδώσει.

Σ’ άλλον ξοφλήσαν το νερό
στον τάδε το χαράτσι∙
οι ψήφοι με τα όβολα
στην κάλπη θα ’ρθουν πάτσι.

Το Μάη στις δεκαοκτώ
θα ’χει ¨τιμή¨ η ψήφος
όμως είναι ανεκτίμητα
αξιοπρέπεια κι ήθος.

1 σχόλιο:

  1. Σε συγχαίρω για τη γραφή σου. Εύγε. Η τέχνη μιμείται την πραγματικότητα. Τι λέει η πραγματικότητα γύρω μας...; Κι αν πτωχεύσαμε παντου... ελπίζω, δρώ, αντιδρώ,χαμογελώ, διακωμωδώ. Ελπίζω... μέσα από ανθρώπους σαν και 'σένα!

    Φιλιά... πνευματικέ μου φίλε.

    Γιάννης Γουλές

    ΑπάντησηΔιαγραφή