Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2019

Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ


Περιστατικό σε γραφείο κάποιου Δήμου
της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας


Μία, ας την πούμε, εκδούλευση ζητούσε η κυρία
ντρίπλα για να παρακαμφθεί η γραφειοκρατία.

Πολύ βαθύ το ντεκολτέ, το παντελόνι επίσης
στενό για να διακρίνονται ¨έσω¨ διαγραμμίσεις.

¨Κύριε Γιώργο¨, είπε σιγά, ¨μια υπογραφή είναι μόνο¨
κι ενός γλυκού αναστεναγμού ανέβαζε τον τόνο.

Ένιωσε ο προϊστάμενος τον κόμπο στο λαιμό του
η ¨σαύρα¨ του αφυπνίστηκε, ανήλθε η λίμπιντό του.

Τάχα με πλέρια προσοχή κοιτούσε τα χαρτιά της
όμως το βλέμμα σάρωνε την πλούσια αρματωσιά της.

Αργά κυλούσε κι έχυνε μελάνι ο στυλογράφος
και πάνω στο ζεστό χαρτί υπόγραψε ολογράφως.

¨Διαθέτεις προϊστάμενε¨, του λέει εκείνη πάλι,
¨μια στιβαρή υπογραφή, αρσενική, μεγάλη¨.

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2019

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ


Κοκκινομάλλα και ψηλή, όμορφη και τσαχπίνα

είδε το «ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ» στο τζάμι, στη βιτρίνα.

“Ευρύχωρο διαμέρισμα” έγραφε η Γιωργία
“εντός του καταστήματος κάθε πληροφορία.”
Στο σπίτι ζήτησε αυτή μία ματιά να ρίξει
και η Γιωργία έστειλε το Γιώργο να το δείξει.
Αυτός όταν την έκοψε στην άκρη του ματιού του
άνομες σκέψεις μπήκανε στο βάθος του μυαλού του.
Δείχνει με  λεπτομέρεια το σπίτι πόντο-πόντο
κλείνει το μάτι και της λέει: “θα κάνουμε και σκόντο”.
Αυτή μπήκε στο νόημα, τάχα παραπατάει
κι ο Γιώργος σαν αλλήθωρος το στήθος της κοιτάει.
Σκύβει να επωφεληθεί από το τεφαρίκι
κι εκείνη προκαταβολή να δώσει για το νοίκι.
Σε ένα δευτερόλεπτο κάτω θα την ξαπλώσει
μα μόλις ‘τοιμαζότανε για να την ξεκουμπώσει
Του λέει: “έχω πρόβλημα άσε με να γυρίσω,
σήμερα πρέπει ν’ αρκεστείς μονάχα από πίσω”.
Κι ο καπετάνιος τι να πει συμφώνησε ο καημένος
αφού είχε γίνει πύραυλος κι ήτανε φουντωμένος.
Γυρνάει αυτή και κάνει αυτός τα χέρια του ζωνάρι
μα ως φτάνει η παλάμη εμπρός πιάνει ένα παλαμάρι.
Τότε υπέστη αυτόματα υποστολή η «σημαία»
κι εκείνη αμέσως μια κραυγή έβγαλε λυσσαλέα.
Με τις κλωτσιές απέβαλε το “αδερφό παρτάλι”
κι εκείνος στα δυο χέρια του έβαλε το κεφάλι.
Αυτός ο θαλασσόλυκος τον κόσμο έχει γυρίσει
δεν το ‘λπιζε μες τη στεριά έτσι να ναυαγήσει.
Τόσα λιμάνια γύρισε δεν πιάστηκε κορόιδο
αλλά μ’ αυτή την αδερφή τα ‘κανε απόψε ρόιδο.
Γιώργο ποιος  το περίμενε έτσι να καταλήξεις
κι ό,τι  με μία τραβεστί θα έχεις περιπτύξεις.
Τη συμβουλή δεν άκουσες Γιωργάκη μου στα πλοία
που λέγαν γεροναυτικοί σε κάθε ευκαιρία;
“Που βάζεις, δύο πράγματα πρόσεχε στη ζωή σου
το ανδρικό σου όργανο και την υπογραφή σου”.

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2019

ΤΑ ΚΑΒΟΥΡΙΑ ΤΟΥ ΤΡΙΝΙΝΤΑΝΤ


Χιλιάδες καβούρια (μερικά ήταν τεράστια) κυκλοφορούσαν
στο ξενοδοχείο, στους κήπους και στην παραλία. (Κούβα 25-7-2004)



Κυρίες μου και κύριοι
είδατε τα καβούρια
που λες και τα ταΐζουνε
κι αυτά με κανναβούρια
γίνανε κατοικίδια,
παίζουνε στην αυλή μας,
δεν αποκλείεται λοιπόν
να κοιμηθούν μαζί μας.

Εγώ σας προειδοποιώ,
μην πείτε δεν μας τα ’πες
μπαίνοντας στα δωμάτια
ελέγξτε τις ντουλάπες,
σηκώστε τα σκεπάσματα
και τα μαξιλαράκια
μην τύχει και κουρνιάσουνε 
εκεί τα καβουράκια.

Και εξηγούμε φίλοι μου
πριν γίνουν φασαρίες
τρύπα άμα βρούνε χώνονται,
τ’ ακούτε εσείς κυρίες,
επίσης και οι κύριοι
ήσυχοι ας μην κοιμούνται
γιατί τα καβουράκια μας
τρώνε όσα κουνιούνται.

Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2019

Ο γκέι γάιδαρος


Ένα γαϊδούρι αρσενικό έφερε στο Δημήτρη 
ο γέρος του, με εξοπλισμό σαμάρι και καπίστρι.

Μπήκε στη ράχη του αυτός, γύριζε στα σοκάκια
αντήχησε η Γαλατινή, τακ τακ τα πεταλάκια.

Όμως δεν ήταν στιβαρό, του ζώου, το βάδισμά του
ναζιάρικα περπάταγε κουνώντας την ουρά του.

Γαϊδούρες σαν αντάμωνε αδιάφορα περνούσε
¨λες να μη βλέπει ο όνος μου;¨ ο Μήτσος απορούσε.

Την άλλη μέρα τι να δει• έξω απ’ το χαγιάτι
πλακώσανε γκαρίζοντας τρεις γάιδαροι βαρβάτοι.

Θερμά τους υποδέχτηκε του Μήτσου το γομάρι
τούρλωσε τα καπούλια του, τίναξε το σαμάρι.

Γονάτισε, σήκωσε ουρά, κούνησε την αχλάδα
ο Μήτσος παραπάτησε, του ήρθε μια ζαλάδα.

Τα λάγνα τα γκαρίσματα φέραν κι άλλα γομάρια
δάσος τα ανυπόμονα και ντούρα μαντζαφλάρια.

Βούιξε η Γαλατινή, το μήνυμα ελήφθη
πως του Δημήτρη ο γάιδαρος είναι εντέλει νύφη.

Του λέγαν οι συμμαθητές και τονε κάναν ρόμπα:
¨Μήτσο του όνου την τσουτσού να τηνε κάνεις τρόμπα¨.

Στα καφενεία του φώναζαν βγαίνοντας στο παζάρι:
 ¨Δημήτρη να το χαίρεσαι το τραβεστί γομάρι¨.

Δεν άντεξε : ¨μάνα καφέ, σκέτο διπλό, βράσε μέσα στο μπρίκι¨
έριξε πέτρα πίσω του κι ήρθε στη Σαλονίκη.

Θυμότανε μια συμβουλή που λέγαν τα γερόντια:
 ¨αν σου χαρίζουν γάιδαρο μην τον κοιτάς στα δόντια¨.

Μα ο Δημήτρης τ’ άλλαξε κι αλλιώς τη φράση λέει:
¨αν σου χαρίσουν γάιδαρο πρόσεξε αν είναι γκέι¨.

Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2019

Ο ΧΡΟΝΟΣ


Τη δουλειά του κάνει χρόνος
τρέχει σαν πρωταθλητής
δευτερόλεπτα και ώρες
να ζητά τοις μετρητοίς.

Πώς σου κόλλησε η ιδέα
απ’ το χρόνο να κρυφτείς;
Να ξεφύγεις, ν’ αποδράσεις
ούτε καν να το σκεφτείς.

Πρόστιμο θα σου ζητήσει,
φόρο προκαταβολής
θα σου αφαιρέσει μέτρα
απ’ το νήμα της ζωής.

Άδραξ’ των στιγμών τα δώρα,
διόλου μην αργοπορείς
ό,τι είναι καν’ το τώρα
καν’ το τώρα που μπορείς.

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2019

ΤΑ ΞΕΝΑ



Ταξίδεψα πολύ
σαν έρημο πουλί
περπάτησα σοκάκια κι ανηφόρες
ανέβηκα ψηλά
έπεσα χαμηλά
λιακάδες γνώρισα, βροχές και μπόρες.

Μα όπου κι αν γυρνώ
κοιμάμαι και ξυπνώ
με μια εικόνα μέσα μου κι ελπίδα.
Αχ! και να ξαναδώ
γαλάζιο ουρανό
σκληρά βουνά, εσένανε πατρίδα.

Κι αν πάντα με πονάς
και τις πληγές κεντάς
τόσο εγώ παθιάζομαι για σένα
και αν διώχνεις τα παιδιά
να πάνε μακριά
να ξέρεις δεν αντέχονται τα ξένα.


από τη συλλογή: Ωδαί  τοις  ηττημένοις  2010

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2019

ΚΟΡΝΕΣ















Στο κέντρο χτες κατέβηκα 
όχι για να ψωνίσω
μα το σφυγμό της αγοράς
ήθελα να μετρήσω..

Λοιπόν, στα καταστήματα
και στις μπουτίκ ιδίως
ο γυναικείος πληθυσμός
εργάζεται κυρίως.

Την πελατεία καλύτερα
αυτές την κουμαντάρουν
μα απ’ τους άντρες πιο πολύ
τις είδα να φουμάρουν.

Κι αφού υπάρχει αναδουλειά
πίσω απ’ τις βιτρίνες
σαν τα φουγάρα ανάβουνε
τα τσιγαράκια εκείνες.

Μα  νόμος για το κάπνισμα
αυτές έπληξε πρώτες
κι έξω απ’ τα καταστήματα
καπνίζουν μπρος στις πόρτες.

Τις πλάτες τους στηρίζουνε
επάνω στο δοκάρι
και λυγισμένο έχουνε
το ένα τους ποδάρι.

Οι σερνικοί που οδηγούν
πατούν συνέχεια κόρνες
λες και περνούν απ’ την οδό
που ’χουν τα ¨σπίτια¨ οι πόρνες.

Από τη συλλογή Σατιρική αδεία 2011

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019

ΤΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΕΙΟ


Στο δρόμο που σε πάει ντουγρού προς την Καμάρα ίσια
στη Δημητρίου Γούναρη πιο πάνω απ’ τα Ιλίσια
στο εκκλησάκι απέναντι προ της  Διαγωνίου
ψάχνω να βρω την πρόσοψη παλιού φωτογραφείου.

Εκεί με το χακί μπερέ βγήκα φωτογραφία
κι ο φωτογράφος έβαλε όλη τη μαεστρία.
Στα εικοστρία χρόνια μου κλεισμένα στην κορνίζα
εστίαζαν τη δέσμη τους τα φώτα απ’ τη μαρκίζα.

Εκεί στη Νύμφη του Βορά, στη μέση της βιτρίνας
εγώ ο οπλίτης χαμουτζής του Νότου, της Αθήνας.
Ένοιωθα υπερηφάνεια, το είχα για καμάρι
κι έστελνα κάθε μου γνωστό μάτι για να με πάρει.

Κοίτα τι μου ’ρθε σήμερα μετά από τόσα χρόνια
και ψάχνω μέσα στ’ άχυρα της Βενετιάς βελόνια.
Το μαγαζάκι άλλαξε ποιός ξέρει πόσες χρήσεις
και στον καθρέφτη ανώφελες τώρα τέτοιες  συγκρίσεις.

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2019

ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 3








Φτωχόπαιδο απ’ τον Αλμυρό ήρθε στη Σαλονίκη
Σχολή Υπαξιωματικών, σαρδέλα στο μανίκι.

Η Βιομηχανική,  μετά, η δεύτερη σχολή του
και όταν κάποτε ένιωσε άβολα στη στολή του,

την πέταξε και στης ζωής περπάτησε την πιάτσα
που ευκαιρίες υπόσχεται μα κρύβει και στραπάτσα.

Στη FINA πήγε λογιστής και σ’ άλλες εταιρίες
κι όταν στην πόλη άνθιζαν οι κλωστοϋφαντουργίες,         

μέσα στη Φράγκων άνοιξε μία βιοτεχνία,
στη Σίνδο έστησε μετά μικρή βιομηχανία.

Μα ένας Βαρδάρης σκόρπισε το εργοστάσιό του
και σε μια ώρα αφάνισε ολάκερο το βιος του.

Να τρέχουνε τα δάνεια, χρέη, υπερημερίες
όμως σ’ αυτόν δεν ταίριαζαν κλάψες, μοιρολατρίες.

Ας είχε πέσει απότομα απ’ τον αφρό ως τον πάτο
μάζεψε τα κομμάτια του και δεν το ’βαλε κάτω.

Είχε και οικογένεια, στόματα για να θρέψει˙
σήκωσε τα μανίκια του αμέσως να παλέψει.

Ως άνθρωπος που έφτασε ως του γκρεμού την κόχη
σε οποιαδήποτε δουλειά ποτέ δεν είπε όχι.

Ως λογιστής ή πωλητής, δάσκαλος ή χαμάλης˙
εγώ με ένα μπαγλαμά τον γνώρισα υπό μάλης.

Γεύτηκε απ’ την παλιοζωή πίκρες με το κουτάλι
φίλοι πιστοί ελάχιστοι, το έστριψαν οι άλλοι.

Αγωνιστής, κατόρθωσε πάλι να ορθοποδήσει
μέσα από βάτα αγκαθωτά σαν ρόδο να ανθίσει.

Στα ογδόντα περιουσία του η πείρα αυτής της ζήσης 
ένας Διογένης σύγχρονος, που θα τον συναντήσεις

Βαρδάρι, Ειρήνης, Λαγκαδά γωνία Μοναστηρίου
και στο syllomesour.blogspot.gr του διαδικτύου.

Μαθαίνω απ’ τη σοφία του και φίλο μου τον έχω
μα ως τώρα δεν τον σύστησα, τον λένε:  Γιώργο Στέφο. 

Τον λέγανε γιατί από χτες (14/11) την έκανε κοπάνα
πάει να βρει τη σύζυγο των τέκνων του τη μάνα.

Να ευχηθούμε ελαφρύ χώμα να τον σκεπάσει
μα αν στο Βαρδάρι φτάνουμε ας κάνουμε μια στάση.

Θα ’ναι η καρέκλα του εκεί κάτω απ’ το πλατάνι
εκεί η τραγιάσκα, η μυρωδιά από καπνού χαρμάνι.

Κι αυτός απ’ το αστρολογικό το μεσουράνημά του
θα μας χαρίζει το γλυκό το υπομειδίαμά του.


Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2019

ΠΟΙΟΣ



Είδα τα μάτια σου κλαμένα,
στο πρόσωπό σου μια σκιά
ποιο σύννεφο έκρυψε τον ήλιο,
του φεγγαριού τη ζωγραφιά;

Τα χείλη ποτισμένα πίκρα,
μια άσπρη τρίχα στα μαλλιά
πες μου της άνοιξης λουλούδι
ποιος σου ’χει πάρει τη μιλιά;
Ποιος δε σεβάστηκε το σώμα,
της Αφροδίτης το κορμί
που γέρνει τώρα σαν το δέντρο
που το χτυπήσαν κεραυνοί;

Μην τρέφεις άλλες αυταπάτες
κι απ’ την αλήθεια μην κρυφτείς
το τζάμι αν σπάσει δεν κολλάει
κι αν προσπαθήσεις θα κοπείς.


Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2019

η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ του ΟΜΑΡ ΚΑΓΙΑΜ
























 Ο Ομάρ Καγιάμ ήταν σπουδαίος επιστήμονας της εποχής του∙ Μαθηματικός, Αστρονόμος και Φιλόσοφος, είχε μελετήσει την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία και πολλοί τον θεωρούν ισάξιο με τον Αβικέννα. Οι μελέτες του για τις παράλληλες ευθείες, για την επίλυση τριτοβάθμιων εξισώσεων και  για τους άρρητους αριθμούς συνέβαλαν σημαντικά στην εξέλιξη των μαθηματικών.
Διετέλεσε διευθυντής Αστεροσκοπείου του Merv και το 1074 ήταν επικεφαλής επιστημονικής ομάδας που μεταρρύθμισε το Μουσουλμανικό Ημερολόγιο υιοθετώντας την αρχή του δίσεκτου έτους. Αξίζει να σημειώσουμε ότι προηγήθηκε από το Γρηγοριανό Ημερολόγιο, το οποίο θεσπίστηκε μετά από πέντε αιώνες στη Δύση.
            Ως τις μέρες μας διασώθηκαν μελέτες του για τη Μεταφυσική, μια πραγματεία για τον Ευκλείδη, το βιβλίο Προβλήματα Αριθμητικής, το βιβλίο Πραγματεία στην Απόδειξη Προβλημάτων Άλγεβρας και ένα βιβλίο μουσικής.
Δεν είναι σίγουρο αν διατύπωσε γραπτώς τις Φιλοσοφικές του απόψεις. Η κοσμοθεωρία και η βιοθεωρία του ανιχνεύονται στο ποιητικό του έργο και συγκεκριμένα σε ποιήματα που αποδίδονται σ’ αυτόν και αντλούνται από χειρόγραφα που άρχισαν να γράφονται ένα αιώνα μετά το θάνατό του.
Το πλήρες όνομά του είναι Γκιγασετήν Αμπτουλφατάχ Ιμπν Ιμπραχήμ Καγιάμ Νισαπουρή. Το προσωνύμιο Καγιάμ, που πρόσθεσε στο όνομά του,  σημαίνει σκηνοποιός το οποίο ήταν το επάγγελμα του πατέρα του. Το Νισαπουρή σηματοδοτεί τον τόπο καταγωγής του, την πόλη Νισαπούρ όπου γεννήθηκε το 1048 μ.Χ. αλλά και θάφτηκε το 1131. Ο τάφος του υπάρχει ακόμη και μάλιστα το 1963 στο χώρο αυτό κατασκευάσθηκε από τον Ιρανό αρχιτέκτονα Χουσάνγκ Σεϊχούν το Μαυσωλείο του, ένα αριστούργημα της Ιρανικής αρχιτεκτονικής, που δέχεται κάθε χρόνο πολλούς επισκέπτες.
Πολυπράγμων, λοιπόν, ο Ομάρ Καγιάμ, διάσημος για το επιστημονικό και ποιητικό έργο του στην Ανατολή. Όμως η φήμη του  και η δόξα του στη Δύση οφείλεται  στα τετράστιχά του, που στα Περσικά ονομάζονται Ρουμπαγιάτ που είναι ο πληθυντικός του ρουμπάι. Ρουμπάι λέγεται το τετράστιχο ποίημα με ολοκληρωμένο νόημα, ένας ποιητικός  επιγραμματικός στοχασμός. Ο πρώτος, ο  δεύτερος και ο τέταρτος στίχος ομοιοκαταληκτούν ενώ ο τρίτος είναι ελεύθερος ή λυτός όπως τον έλεγαν παλαιότερα.
Χίλια με χίλια διακόσια ρουμπαγιάτ αποδίδονται στον Καγιάμ, αλλά οι διάφοροι μελετητές του θεωρούν ότι μόνο το ένα τρίτο από αυτά είναι γνήσια.

Παραπάνω αποδίδω σε δεκαπεντασύλλαβο δύο τετράστιχά του.

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2019

ΜΠΗΚΕΣ ΣΤΟ ΜΠΑΝΙΟ


ΜΠΗΚΕΣ  ΣΤΟ  ΜΠΑΝΙΟ

Γύρισες το κλειδί αργά
και μπήκες σαν τον κλέφτη
και μία γρήγορη ματιά
έριξες στον καθρέφτη.

Είδες το θερμοσίφωνο
αν είναι αναμμένο
και το γιακά σου ως τ’ αφτιά
τον είχες σηκωμένο.

Μπήκες στο μπάνιο για να ξεπλύνεις
τα χάδια, τα φιλιά, σημάδια εκείνης.
Γιατί ρε φίλε για μια Μαρία
εγώ να μένω στου λουτρού τα κρύα;

Μέσα απ’ την ντουλάπα μου
πάρε τα λερωμένα
εγώ έχω πάγο στην καρδιά
και χείλια σκουριασμένα.

Μην πεις κουβέντα φίλε μου
φύγε, μη βγάλεις άχνα
δωσ’ τα κλειδιά και άσε με
με ματωμένα σπλάχνα.

από τη συλλογή:  ¨Ωδαί τοις ηττημένοις¨

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2019

ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ


Η ΤΕΧΝΗ ΠΗΡΕ Τ’ ΟΠΛΟ ΤΗΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ  ’40

Όταν ο μαύρος φασισμός μάς έστησε το βρόχι
αυτός ο ελεύθερος λαός απάντησε με ΟΧΙ.

Στην Πίνδο επάνω έτρεξε με το τουφέκι η νιότη
κι έπλεκε η μάνα και η αδερφή φανέλα στο στρατιώτη.

Κι όταν μας υποδούλωσαν του ναζισμού οι λύκοι
και την πατρίδα σκέπασε η σκοτεινιά κι η φρίκη,

του Έλληνα το ηθικό στιγμή δε θα λυγίσει
μ’ όλα τα μέσα θ’ αμυνθεί, αντίσταση θ’ αρχίσει.

Η λαϊκή αντίσταση ανάβει το μαγκάλι
εμπνέει τη διανόηση που παίρνει τη σκυτάλη.

Κι η τέχνη σ’ όλες τις μορφές θα θάλλει, θα ανθίσει
στου αγωνιζόμενου λαού το πλάι θα βαδίσει.

Οι στιχουργοί, οι μουσικοί θα γράψουνε τραγούδια
στράτευσης κι όχι μοναχά γι’ αγάπες και λουλούδια.

Πάνω σε φόρμες έτοιμες τα πρώτα βήματά τους
Κι ύστερα τα βιώματα βγαλμένα απ’ την καρδιά τους.

Και η επιθεώρηση βγαίνει μπροστά κι εκείνη
να καταπέσει το ηθικό του κόσμου δεν αφήνει.

Θέατρο και στις γειτονιές απ' τον Βασίλη Ρώτα•
στην κατοχή άναψε ο Κουν της ράμπας του τα φώτα.

Οι ποιητές, οι συγγραφείς τολμούν και γράφουν έργα
και αψηφούν που στης ζωής ακροβατούν τη βέργα.

Του Παλαμά όταν έσβησε της ζήσης του η δάδα
στο φέρετρό του ακούμπησε ολόκληρη η Ελλάδα.

Πολλά αλλά και επίκαιρα τα έργα των ζωγράφων
και βέβαια πήρανε φωτιά οι πένες σκιτσογράφων,

σκίτσο και λόγο ευθύβολο εύστοχα συνδυάζουν
τα γεγονότα εύληπτα με χιούμορ παρουσιάζουν.

Τέχνη κι οι αφίσες που έμπαιναν σε τοίχους, μάντρες, φράχτες
σπουδαίο ρόλο έπαιξαν τότε και οι χαράκτες.

Το σινεμά δε σίγησε και η φωτογραφία
κράτησε εικόνες ζωντανές  κι άφησε ιστορία.

Κι αν βάλαν πλάτη για ισχυρό φρόνημα τότε οι τέχνες
το τότε εξακολουθεί να εμπνέει τους καλλιτέχνες.


Όπως στ’ αγκάθια ρόδα ανθούν και ομορφιά χαρίζουν
σε καταστάσεις έκρυθμες κι οι τέχνες, λένε, ανθίζουν.

Μα αλίμονο, ο πόλεμος άνεργος πια να μείνει
κι η τέχνη να δημιουργεί μονάχα εν ειρήνη.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ



Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2019

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


Ο Πέτρος τη σκαπούλαρε
-είχε που λένε Άγιο-
ας όψεται το αχόρταγο
το πέος του το τράγιο.

Σκεφτείτε αν ο μη γένοιτο
είχε αποδημήσει
η Αθήνα από τις κλαίουσες
χήρες θα ’χε μαυρίσει.

Άλλωστε αυτός δημόσια
το ’χει διακηρύξει
ότι ως τώρα τη μισή
την πόλη έχει πηδήξει.

Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2019

¨ΕΚΚΡΕΜΕΣ¨


Σ’ ένα ουζερί βραδάκι
η αντροπαρέα εν δράσει,
ώρα αργάμιση, η κουβέντα
στο ζενίθ της είχε φτάσει.

Αναπόφευκτα όπως πάντα
-αν και σώματι απούσα-
μες στις σκέψεις και στα λόγια
η γυνή, εκεί, παρούσα.

Κι “έγραψε” αυτή η ατάκα
που ο Στέλιος είπε αίφνης:
«εκκρεμές είναι η γυναίκα
μεταξύ ζωής και τέχνης». 

Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2019

Η ΛΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ



Η ανεργία είναι πληγή
στην Ενωμένη Ευρώπη
από τη βόρεια θάλασσα
μέχρι το Νευροκόπι.

Ιθαγενείς πολιτικοί
και ευρωβουλευτάδες
συσκέπτονται πυρετωδώς
για τους φτωχούς ραγιάδες.

Το πρόβλημα για να λυθεί
προγράμματα εκπονούνται
και λόγοι μεγαλόστομοι
συνέχεια εκφωνούνται.

Θυμάμαι κάποτε ο Μπρέχτ
υπέδειξε τη λύση
που απ’ τα λόγια τα παχιά
είχε πολύ απαυδήσει.

«Αυτή η πληγή κι ο παιδεμός
που ’ναι εν ενεργεία
θα λείψει αν οι δημαγωγοί
μπούνε στην ανεργία».



Από τη συλλογή ¨Πικρές Αλήθειες¨

Κυριακή, 18 Αυγούστου 2019

ΓΚΡΑΔΕΣ ΚΑΙ ΜΠΑΛΑΡΜΑΔΕΣ


Τί είναι αυτό το D.N.A.
που 'χουνε οι Μπαμπινιώτες
άφθονες ορμές βαρβάτες
να ταϊσουν και τις κότες

Τύποι που αφήσαν πίσω
προ πολλού και τα ογδόντα
κάθε μέρα στα ¨ΠΛΑΤΑΝΙΑ¨
ρίχνουνε και μία σπόντα.

Πως δεν έχουν αποκρέψει,
κάποιοι δε που 'χουν χηρέψει
στέλνουνε προξενητάδες
να τους φέρουνε νυφάδες.

Δε γουστάρουν σιτεμένες
θέλουνε μικρές που ¨σέρνουν¨
σαραντάρες, τριαντάρες,
λένε πως τα καταφέρνουν.

Και φωνάζουνε το Σπύρο
να τους απαθανατίσει
στο Μpampini in το blog του
τις φωτό να αναρτήσει.

Ρώτησα έναν μουστάκια
¨φσέκια έχουνε οι γκράδες;¨
μου απαντά: ¨εγώ ανηψιέ μου
ρίχνω φσέκια μπαλαρμάδες*¨.


*μπαλαρμάς: είδος βλήματος το οποίο χρησιμοποιούνταν παλαιότερα και αποτελούνταν από δύο σφαίρες συνδεδεμένες μεταξύ τους με σύρμα (γαλλ. Balle ramee).