Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ Αλεξάνδρεια, 29 Απριλίου 1863 - Αλεξάνδρεια, 29 Απριλίου 1933

29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ Κ. ΚΑΒΑΦΗ

Δύο ποιήματα για το μεγάλο ποιητή:

ΚΑΒΑΦΗΣ

Έτη ογδόντα τέσσερα απ’ το τριάντα τρία (1933).
Στα εβδομήντα, της ζωής, έκλεισες τα βιβλία.

Κι έμεινε η ποίηση ορφανή η Αλεξάνδρεια μόνη
πάγωσε ο Νείλος τα νερά και ο Χαμσίν τη σκόνη.

Το τελευταίο σου κερί σου έφεγγε να βλέπεις
το Ράμλι, τις οδούς: Σερίφ Λέψιους και  Ροζέτης.

Από καιρό ήσουν έτοιμος για τις Ουράνιες Πύλες.
Του πνεύματος ποιος θα φυλά τώρα τις Θερμοπύλες;

Εσύ μονάχα ήξερες να σκάβεις την ψυχή σου
κι οι άλλοι, οι μαϊμουδίζοντες συγκρίνονται μαζί σου.

Ψηλά από το θρόνο σου δίπλα στον Άγιο Πέτρο
κισσούς βλέπεις να φύονται πλάι στο δικό σου δέντρο.




ΦΕΥΓΩ

Νερά της Αλεξάνδρειας και της ερήμου σκόνη
-σαν έτοιμος από καιρό- μαύρο με πάει παϊτόνι.

Κι αν τη ζωή όπως ήθελα δε μπόρεσα να ζήσω
τουλάχιστον προσπάθησα μην την εξευτελίσω.

Ατένισα την ομορφιά, -πλήρες το βλέμμα ήδη-
και η Ιθάκη μ’ έδωσε το πιο ωραίο ταξίδι.

Μα το μεγάλο ΟΧΙ ή ΝΑΙ ειλικρινά δεν ξέρω
το ’πα, το ψέλλισα, η καν τόλμησα να προφέρω;


                                 Άρης  Μπιτσώρης

Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΒΕΛΙΣΣΑΡΗ

Πήγα σε μέρος μακρινό
στη χώρα Κούλι-Κούλι
που λένε κρέας το ψωμί
και το ψωμί μαρούλι.

Εκεί μέσα στο όνειρο
αντάμωσα και πάλι
ένα κοάλα γκριζωπό
το λέγαν Κάλι-Κάλι.

Όπως μαζί ανεβαίναμε
στου δέντρου τα βλαστάρια
μας λέει ένας πίθηκος
πού πάτε παλικάρια;¨

Δυο σκίουροι, γκρίζος, καφέ
μαζεύανε καρύδια,
¨ελάτε φίλοι μου¨, είπανε
¨να παίξουμε παιχνίδια¨.

Γλίστρησα, όμως, κι έπεσα
στο χώμα το βρεμένο
ξύπνησα τότε και βρακί
είχα κατουρημένο.