Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2020

ΡΟΥΦΙΑΝΕ ΚΟΡΟΝΟΪΕ

 

Έστειλα ένα sms και πάτησα το έξι

η ώρα είναι οκτώμισι κι ακόμα είμαι στην ¨έτσι¨

και στα λευκά σεντόνια της γίναμε κοκορέτσι.


Μου λέει: ¨μείνε αγάπη μου να σε χαρεί το στρώμα¨

τηλεφωνεί η γυναίκα μου: ¨έξω είσαι ακόμα;¨

Μετέωρος στο δίστρατο κι έχω ένα μόνο σώμα.

 

Βαρίδι το ’να πόδι μου, τ’ άλλο μου λέει: ¨ξεκίνα,

της περιπόλου ο φρουρός κρατάει καραμπίνα

μπαίνει λουκέτο στις εννιά, lockdown, καραντίνα¨.

 

Ρουφιάνε κορονοϊέ, κουφάλα πανδημία

έβγα ψυχή, έμπα ψυχή∙ δε μου ’φτανε η μία

τώρα πρέπει να κρύβομαι κι απ’ την αστυνομία.


ακολουθείστε στο  http://arisbitsoris.blogspot.com/

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2020

Η ΜΑΥΡΗ ΣΙΝΙΕ ΜΑΣΚΑ


 

Το πρώτο το μνημόνιο δεν το ’χε καν διαβάσει

γι’ αυτό και ανταμείφτηκε κι έγινε υπουργός

και στα παλιά παπούτσια του το σύνταγμα έχει γράψει

αφού είναι ο νόμος του μη συνταγματικός.

 

Μα αυτοπαγιδεύτηκε στον ίδιο του το νόμο

ο κόσμος τα πρωτόκολλα τήρησε επαρκώς

αντίθετα τα όργανα αγέλη ήταν στο δρόμο

κανονικά θα έπρεπε να συλληφθεί αυτός.

 

Και αυτοακυρώθηκε που έκανε τον ξύπνιο

έξι χιλιάδες ένστολοι ντυμένοι αστακοί

από τους διαδηλωτές πιαστήκανε στον ύπνο

που στην πρεσβεία έκαναν πορεία συμβολική.

 

Κι όταν μετά από αυστηρή επίπληξη του ΣΚΑΪ

πως ο Μιχάλης δυστυχώς δεν έδειξε πυγμή

τη μπατσαρία χημικά τη βάζει ν’ αμολάει

μα κάτω από τη μάσκα του η ήττα του νωπή.

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2020

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2020

 

Ημέρα μνήμης σήμερα

δεκαεπτά Νοέμβρη

φεύγουν τα χρόνια γρήγορα

ως που να πεις αλεύρι.


Πέρασαν σαράντα επτά

απ’ το Πολυτεχνείο

και όμως είμαστε ξανά

στο γύψο, στο ψυγείο.

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2020

ΤΟ ΧΡΗΣΤΟ ΕΙΔΑ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ

 

Χτες στον ύπνο μου, όλη νύχτα, όνειρο με απασχολούσε

μια δεκαετία και βάλε πίσω με στριφογυρνούσε.

 

Συζητούσα με το Χρήστο που προσφάτως έχει φύγει

-πώς περάσανε τρεις μήνες από το στερνό ταξίδι;-

 

Στο υπόγειο της Δάφνης κάτω στο Μεταξουργείο

μπρος στον υπολογιστή του, στο θεόστενο γραφείο.

 

Κι ήρθανε κι άλλες εικόνες -χρόνια μ’ όραμα, ωραία-

τότε ήταν που 'χα γράψει ¨στα υπόγεια είναι η θέα¨.

 

Και κατέβηκαν τη σκάλα οι Ξηρομερίτες φίλοι

ήρθε ο Άγγελος κι ο Μπάμπης με χαμόγελο στα χείλη.

 

Ήρθε ο Γιώργος με το Σπύρο, ήρθε ο Τσέλιος κι ο Βαγγέλης

να και του Αϊτού η παρέα και ο Λάκιας∙  κι ο Κουβέλης.

 

Παραγγείλαμε καφέδες, ύστερα ήρθαν οι πίτσες

λέγαμε για εφημερίδες, για βιβλία και αφίσες.

 

Για εκδηλώσεις στην Αθήνα αφενός και αφετέρου

-μόνιμη έγνοια μας- οι δράσεις στα χωριά του Ξηρομέρου.

 

Τ' όνειρο άλλαξε πλάνο, ήρθε η κρίση κι η μιζέρια

κι απ' τη θέα του υπογείου χάθηκαν όλα τ' αστέρια.

 

Σβήστηκε η εστία, κρίμα, ξετυλίχτηκε το νήμα

αντιστράφηκε το κλίμα κι ο πολιτισμός το θύμα.

 

Ξύπνησα μέσα στο γκρίζο κι έχω στο λαιμό μια πέτρα

μέτρησα, έχουμε απόντες που ξαπλώσαν στα δυο μέτρα.

 

Και εμείς ωσεί παρόντες, στο κενό χωρίς πυξίδα

σε ξεθωριασμένη εικόνα η μικρή μας η πατρίδα.

 

Τα χωριά μας μαραζώνουν με γιαγιάδες και παππούδες

και σε λίγο στις πλατείες θα συχνάζουν αλεπούδες.

 

Στο μπαλκόνι αποκλεισμένος, ο καφές πικρός, καπνίζω

διυλίζω τ' όνειρό μου, γράφω στίχους και δακρύζω.

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2020

¨Ταξιδιώτες της σιωπής¨

 



Έχω ένα φίλο Δάσκαλο

με Δέλτα Κεφαλαίο

αθόρυβος και ταπεινός

με έργο, όμως, σπουδαίο.

 

Παιδαγωγός και ποιητής

και μουσικός συγχρόνως

τρίχορδα και τετράχορδα

μελέτησε ειδημόνως.

 

Ως  στιχουργός μες στο C.D.

¨Κανένας δεν το ξέρει

-πριν έξι χρόνια- άριστα

τα είχε καταφέρει.

 

Με λόγια και με σύνθεση

σήμερα επιστρέφει               

στους ¨Ταξιδιώτες της σιωπής¨  

ο Βάγγος  συμμετέχει.

 

Εύχομαι  καλοτάξιδοι

ο δίσκος είναι  ¨πρώτης¨

 άλλωστε είναι εγγύηση

η υπογραφή Χανιώτης.

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2020

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑΓΑΛΟΥ

 

Έβαλα έναν παπαγάλο κάποτε σ’ ένα κλουβί

κι είχε τόσο συνηθίσει τη ζωή μες στο κελί,


που όταν άνοιξα μια μέρα το πορτάκι του να βγει

για να φύγει, ν’ αποδράσει και να ελευθερωθεί


πέταξε για λίγο έξω με φτερούγισμα νωθρό

κι ύστερα γύρισε πίσω, το βλαμμένο το πτηνό.


Τώρα με την πανδημία, με lockdown και λοιπά

που ο άνθρωπος φοράει μάσκες κι αντισηπτικά


σύνδρομο τον διακατέχει όντως παπαγαλικό·

απ’ τον καναπέ το σώμα έμεινε ανενεργό


κι άμα βγει πάει στα χαμένα, πλέον άνευ προορισμού

και ξενέρωτος τη στράτα παίρνει ευθύς του γυρισμού.


Ένα σώμα αγκυλωμένο στου σπιτιού τη φυλακή

κι ένα πνεύμα εγκλωβισμένο σε κομπιούτερ και Τ.V.


Του εσωτερικού του χώρου είναι και αυτός φυτό·

περιβάλλον δυστοπίας μ’ ένα μέλλον ζοφερό.

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2020

ΝΕΑ ΚΑΤΟΧΗ

 

Γλέζο, ως το τέλος πάλευες για αποζημιώσεις

και μέσα στην Ευρωβουλή πήγες να τους τα ¨χώσεις¨.


Μα οι Γερμανοί ξανάρθανε από την πίσω πόρτα

όμως με τα μαστίγια κρυμμένα στα καρότα.


Από τη μύτη σέρνουνε ολόκληρη Ευρώπη

κι η Ελλάδα υπό κατοχή, δικό τους βοσκοτόπι.


Με τους Σουλτάνους έχουνε διαχρονικό κοντράτο

κι εδώ οι Κοτζαμπάσηδες με τα κεφάλια κάτω.


Κι εμείς καθόμαστε ξανά στην αιχμηρή την κόχη,

όμως στην εποχή του ΝΑΙ αξία έχει το ΟΧΙ.