Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2018

ΚΑΠΟΥ ΜΙΑ ΒΟΜΒΑ ΣΚΑΕΙ


Βρόμικη η πολιτική από τη γέννησή της
πόρνη μα με βαρύμισθο το αειθαλές κορμί της.

Της εξουσίας εραστές στα σκέλια της ερίζουν
τα εσώρουχά της τ’ άπλυτα σημαίες ανεμίζουν.

Μα απ’ τη στιγμή που οι ¨Αγορές¨ γίναν προαγωγοί της
και υποκοσμικά καρτέλ ορίζουν την τιμή της,

η άσκηση πολιτικής γίνεται ¨παρά φύσει¨
η χαλκευμένη είδηση έχει κυριαρχήσει.

Σε οθόνες  αποχαύνωσης  αυγά φιδιών τσουγκρίζουν,
πορνοβοσκοί αχυράνθρωπους για ηγέτες προορίζουν. 

Χάθηκε κάθε πρόσχημα ορίων μα και όρων
μ’ ασέλγειες παρακρατικών κι ορδές προβοκατόρων.

Πατριδοκάπηλοι έμμισθοι  κρατούνε τα ηνία
και παραπίσω οι νονοί της νύχτας  σε εφεδρεία.

Κι αν δουν πως κάποιο σχέδιο κάπως δεν ¨περπατάει¨
μαύρα, βαθιά μεσάνυχτα  κάπου μια βόμβα σκάει.

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2018

Ο ΚΗΠΟΣ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ


Ευχάριστη η έκπληξη που βίωσα χτες βράδυ
ενώ μες στο ψιλόβροχο βάδιζα στο σκοτάδι.

Από το ¨Μεζεδόκηπο¨ με κάλεσαν σειρήνες
πίσω απ’ τα τζάμια άνθισε ένα μπουκέτο μνήμες.

Παιδιά δεκατριάχρονα κι εγώ ήμουν τριαντάρης
μα ο χρόνος ο πρωταθλητής τρέχει σαν κατοστάρης,

αφού έχω τώρα προ πολλού περάσει τα εξήντα
κι εκείνα είναι δυο σκαλιά πριν από τα πενήντα.

Αγαπημένοι μαθητές, φουρνιά ευλογημένη
στις θύμησές μου πάντοτε θέση έχει κλεισμένη.

Μπήκα ως ¨συνομήλικος¨ πλέον μες στην παρέα
μέσα σε μια αγκαλιά ζεστή, σε ατμόσφαιρα ωραία.

Και θυμηθήκαμε ξανά τ’ αθώα χρόνια εκείνα
γέλια, τραγούδια και χορός, πρόσωπα άσπρα κρίνα.

Σβήσαμε το διάστημα που ’χει μεσολαβήσει
και πνίξαμε μες στο πιοτό την ψυχοβγάλτα κρίση.

Ξαγρύπνησα ως το πρωί  απ’ τη συγκίνησή μου
μια ευτυχισμένη πρόσθεσα σελίδα στη ζωή μου.

Εύχομαι υγεία, προκοπή σ’ αυτούς και στα παιδιά τους
κι η νιότη να ’ναι άσβεστη πάντοτε στην καρδιά τους.

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018

ΟΥ ΓΑΡ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΟΝΟΝ




Κάποτε τον ονόμασα Άγιο Βαλεντίνο 
κι έγραψα πως για πάρτη του πολλές ήπιαν κινίνο.

Έκτοτε ο συνάδελφος και φίλος μας ο Ντίνος
¨την είδε¨ τζόβενο, τεκνό και εραστής Λατίνος.

Με ντύσιμο νεανικό συχνάζει στα μπαράκια
selfies βγάζει μεσάνυχτα με νέα κοριτσάκια,

προσέχει τη διατροφή, γυμνάζεται επιμόνως
με βάρη και με τρέξιμο• μα αμείλικτος ο χρόνος

του υπενθυμίζει τακτικά με πόνους και με θλάσεις
ότι για τους μεσήλικες ήπιες πρέπουν δράσεις.

Αυτός, όμως, δεν άκουσε τις προειδοποιήσεις,
τους νόμους και κανονισμούς αγνόησε της φύσης.

Και έπαθε μια σοβαρή ζημιά στο γόνατό του
κι έμαθα ότι κάμφθηκε τώρα το ηθικό του.

Λέει στο γιατρό ¨δε νοιάζομαι για γόνατα και ισχία
φοβάμαι το …..επίμαχο μην πάθει αφλογιστία¨.

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2018

Ο ΝΤΕΜΗΣ


Μέχρι προσφάτως ήμασταν
δυο άγνωστοι, δυο ξένοι
μα σαν να ήξερα καλά
από παλιά τον Ντέμη.

Ίσως μια νύχτα που ήθελε
να σβήσει ένα κόμμα
να πήρε από μένανε
του μολυβιού τη γόμα.

Μάλλον θα μου διόρθωσε
το ήτα μ’ ένα γιώτα•
φάντασμα και βρικόλακας
ταιριάξανε στα χνώτα.

Δεν είναι ο Ντέμης ποιητής
με το λευκό κολάρο,
τραβά σε τόπο άνυδρο
της ποίησης το κάρο.

Βλέμμα αιχμηρό, βουβός θυμός
πίκρα που ξεχειλίζει
στίχος  μεστός με νόημα
που κόκαλα τσακίζει.

Τις λέξεις πλένει απ’ τη σκουριά
τη γάνα και τη σκόνη
σ’ αμόνι αρχαίο τις περνά
κι ύστερα τις καρφώνει.

Δίχως φρου-φρου κι αρώματα
δίχως εφέ και κόλπα•
μα κι αν ματώνει ο ποιητής
δεν παρατά τα όπλα.

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

ΘΕΛΗΜΑ ΚΥΡΙΟΥ;


Ήτανε στους Βαλκανικούς
ο πάππος μου φαντάρος
στη χλαίνη ψείρες άπειρες
πρόσθεταν κι άλλο βάρος.

Εκεί σε μια ανάπαυλα
μιας μάχης του μετώπου
ιερείς να ψάλλουν τους νεκρούς
έφτασαν επιτόπου.

Με ράσο ο εξαρχικός
με ράσο κι ο δικός μας.
Σκέφτηκε ο αγράμματος παππούς
¨κοινός είναι ο Θεός μας;

Ίδιες ευχές σαν ευλογούν
τα όπλα του θανάτου
και καμαρώνει ο καθείς
με τα παράσημά του¨.

Μου  ’πε ο παππούς: ¨βρε εγγονέ
του Πανεπιστημίου,
το Θέλημα εκτελούσανε
-κι ο δυο τους- του Κυρίου;¨.

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2018

ΡΙΑΛΙΤΙ


Ριάλιτι επιβίωσης
στο ένα το κανάλι
στο δεύτερο οι μάστερ σεφ
βράζουνε στο τσουκάλι.

Στο τρίτο μια εκπομπή
για ελληνικά ταλέντα 
στο άλλο, για τα ριάλιτι
αυτά, στήνουν κουβέντα.

Στο πέμπτο διαγκωνίζονται
και τα Νεχτ Τοπ Μοντέλα,
δε σταματάει αυτή η δουλειά
πάει σχοινί κορδέλα.

Στα πάνελ είρωνες κριτές
χειρίζονται τα πιόνια
άλλωστε αξιοπρέπεια
είχαν ποτέ τα ψώνια;

Ο θεατής στον καναπέ
ενώ τους επικρίνει
στους μετρητές της θέασης
και άλλους πόντους δίνει.

Αφότου ασπαστήκαμε
το δόγμα ¨δε με νοιάζει¨
το ριάλιτι έγινε θεσμός
και άτι που καλπάζει.

Κυρίευσε το facebook  
το instagram, τον τύπο
χώθηκε μέσα στα καφέ
στη γειτονιά, στον κήπο.

Τι κι αν με το τηλεκοντρόλ
μαυρίζεις την οθόνη,
βγαίνεις και αναπνέεις παντού
την πνιγηρή του σκόνη.

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2018

ΕΥΓΕ ΓΑΜΠΡΕ


Σε παλαιό στιχούργημα, με αίσθημα ευθύνης
απέδωσα τα εύσημα σε νύφες της Μπαμπίνης.

Για τους γαμπρούς δεν έγραψα, είναι εύκολο το θέμα-
τους παρασέρνει τους πολλούς των γυναικών το ρέμα.

Μπήκανε, κάποιοι, σώγαμπροι, πήραν και πανωπροίκι
κι ακόμα φτιάχνουνε καφέ στης πεθεράς το μπρίκι.

Απ’ δικούς μας τους γαμπρούς, ένας τους ξεχωρίζει
χαλάλι που του ρίξανε στο γάμο τόσο ρύζι.

Μιλώ για τον εξ Αττικής και βέρο Αρβανίτη
που αγόρασε οικόπεδο και έχτισε και σπίτι.

Σπίτι όχι αδιάφορο, αλλά με χαρακτήρα
έχει άποψη ο άνθρωπος και διαθέτει πείρα.

Ίσως να πουν κακεντρεχείς: ¨δεν κρύβεται το χρήμα¨
και άλλοι το διέθεσαν μα δεν αφήσαν στίγμα.

Όμως ετούτος ο γαμπρός δε στέκει στο εγώ του
νοιάζεται και για το χωριό και θέλει το καλό του.

Ξεπέρασε όλους τους γαμπρούς μα και πολλούς ακόμα
που στου χωριού μπουσούλισαν –μικρά μωρά- το χώμα.

θα αποκαλύψω το όνομα, κι ας μην το επιτρέπει
με την ευχή ¨να ’σαι καλά, εύγε Θανάση Στέρπη¨.