Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

ΨΥΧΙΚΗ ΠΟΡΝΕΙΑ

Με κάποιους πατριώτες μου
είχα επικοινωνία∙
όλοι τους βλαστημούσανε
αυτή την κοινωνία.

Τους πιο πολλούς τους έβλεπα
όλα αυτά τα χρόνια
Δημάρχων μα και βουλευτών
να κουβαλούν τα ψώνια.

Κι είπα σε έναν απ’ αυτούς
που πιότερο έχω θάρρος
τα λόγια αυτά που μέσα μου
αβάσταχτο ήταν βάρος:

¨Για πες μου, σ’ ένα σάτυρο
τ’ αγόρι, το παιδί σου
θα το ’δινες και ήσυχη
θα ’ναι η συνείδησή σου;

Θα άφηνες τον πορνόγερο
τα στήθη να θωπεύσει
της κόρης σου και ύστερα
να τη διακορεύσει;

Πες μου, μήπως θα δάνειζες
ποτέ τη σύζυγό σου
στον τοκογλύφο για έκπτωση
σε ένα δάνειό σου;

Θα επέτρεπες στο γείτονα
μήπως ν’ ασχημονήσει
στο σώμα σου, αν σου ’ταζε
ένα γερό μπαξίσι;

Ξέρω ότι εξεγείρεσαι
μ’ αυτά που ακούν τ’ αυτιά σου
όμως για δώσε προσοχή
κι άκου τα σχολιανά σου.

Φίλε γιατί στις εκλογές
πουλιέσαι για μια ψήφο
για μια ασαφή υπόσχεση
σε στήνουνε στον τοίχο;

Δεν ξέρεις πως στην κλίμακα
στην πτωτική πορεία
πιο κάτω είν’ απ’ του σώματος
η ψυχική πορνεία;

Η ηθική κατάπτωση
που δείχνει το ποιόν μας
λέγεται αλλιώς εκπόρνευση
των συνειδήσεών μας.

Μοιραίο επακόλουθο
του Δ.Ν.Τ. τα δώρα
αφού ένας οίκος ανοχής
κατάντησε η χώρα¨.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου