Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011

ΔΥΟ ΣΤΙΧΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Η ΕΞΟΦΛΗΣΗ

Γιατί συχνά ο Ευάγγελος

πηγαίνει στις Βρυξέλλες

που έχει γύρω απ’ την κοιλιά

σαράντα δυο σαμπρέλες;

Τον βλέπουν οι Τροϊκανοί

και λεν: ¨ιδού η Ελλάδα

αν πείναγε κι αν δίψαγε

θα ’ταν σαν αγελάδα;

Γι’ αυτό και μας πυροβολούν

συνέχεια με μνημόνια

και μέτρα που τους Έλληνες

τους στύβουν σα λεμόνια.

Ώσπου να γίνει μανεκέν

λοιπόν ο Βενιζέλος

θα είμαστε σε δίαιτα,

σε πείνα δίχως τέλος.

Μες στου Γορίλα το κλουβί

αν ο λαός τον χώσει,

χωρίς τροφή, με βούρδουλα

έ! δε θα ξεφουσκώσει;

Και όταν γίνει σα μαϊμού

τότε να ξαναπάει,

μόλις τον δουν το σκελετό

θα πουν: ¨η Ελλάς ξοφλάει¨.


ΓΑΙΑ ΠΥΡΙ ΜΕΙΧΘΗΤΩ

Γιώργο, στο ’παν οι σύμβουλοι,

στο ’παν οι κολλητοί σου

ή αυτό το δημοψήφισμα

ήτανε έμπνευσή σου;

Για μια μικρή παράταση

στο θρόνο που ’ναι σάπιος

σαν τυχοδιώκτης ενεργείς∙

θαρρείς πως είσαι κάποιος;

Διλήμματα εκβιαστικά

μας βάζει ο άφρων νους σου,

ψάχνεις για συνυπεύθυνους

στους άθλιους χειρισμούς σου;

Μα σ’ άλλο δημοψήφισμα

έχει ψηφίσει ο κόσμος:

¨να κάτσει ή να ξεκουμπιστεί

απ’ την Ελλάδα ο Γιώργος;¨.

Ψήφισε μες στο Σύνταγμα,

στα blogs και στις πλατείες

ψήφισε στην παρέλαση:

¨ουστ στους πισωσκυψίες¨.

Κι ακόμα: ¨οι δωσίλογοι,

του Δ.Ν.Τ. οι λακέδες

να φύγουν, να φυλακιστούν

μες στους Γεντικουλέδες¨.

Το Γιώργο δε που φώναζε

στ’ αφεντικά του ΖΗΤΩ

κι είπε για την πατρίδα του:

¨γαία πυρί μειχθήτω¨,

ψήφισαν να τον θέσουνε

επί του ποδηλάτου

και να χτυπά ορθοπεταλιές

στο γύρο του θανάτου.


Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011

Ο ΠΩΛΩΝ ΤΟΙΣ ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ


Σαν τον κεραμιδόγατο ανέβηκε στη στέγη

να βάλει τα ηλιακά, το ρεύμα να συλλέγει


Να του το παίρνει η ΔΕΗ και ν’ ακουμπάει το χρήμα

όμως ο Μήτσος σκέφτεται να το πουλάει και χύμα


Όπως ο Λάκιας φερειπείν πουλάει με το ζύγι

κι αυτός σε χασαπόχαρτο το ρεύμα να τυλίγει


Μπορεί παλιά ως οινοποιός να έχει αποτύχει

μα τώρα όπως φαίνεται του άνοιξε η τύχη


Σίγουρα θα ευνοηθεί και από αυτή την κρίση

αφού οσονούπω η ΔΕΗ περικοπές θ’ αρχίσει।


Είναι παλιό το δίκτυο, συχνά θα πέφτει η τάση

και μ’ ελλιπές προσωπικό ποιος θα το επισκευάσει;


Έτσι στο σπίτι του μπροστά θα πέφτει πελατεία

θα βγάζει χρήμα με ουρά, ενώ εμείς νηστεία


Θα ’ρχεται η Μητρούσαινα και θα του κάνει νεύμα

¨Μήτσο μου, πάρε τα ευρώ και δώσε λίγο ρεύμα¨।


Απ’ τη Λαγκάδα θα ’ρχεται ο Κατσαρός του Νύσα

θα λέει: ¨δώσε κιλοβάτ κι έχει σκοτάδι πίσσα¨


Μα μεταξύ μας, τυχεροί θα ’ναι του Μήτσου οι φίλοι

που σπάνια τους έδινε ζουμί από σταφύλι


Τώρα θα είναι κουβαρντάς, θα λέει: ¨φιλαράκια

πάρτε πέντ’ έξι κιλοβάτ, κερνάω και παϊδάκια.

Στο Φοραδούλα θέλετε, σε Μπάζα, Καραμπλιάνη;

Μπήτε μέσα στο όχημα και πάμε μάνι-μάνι


Θα λέμε: ¨να ’ναι πλούσια φίλε μας η σοδειά σου

Μήτσο Φωτοβολταϊκέ, πίνουμε στην υγειά σου


Μόνο μη δώσεις πουθενά ρεύμα επί πιστώσει

μόνο ο πωλών τοις μετρητοίς έχει επιβιώσει


Για να μη μείνεις τελικά μονάχα με τα σχέδια

γράψε: «ΠΩΛΩ ΤΟΙΣ ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ ΚΙ ΟΧΙ ΜΕ ΒΕΡΕΣΕΔΙΑ»¨.

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011

Η ΡΗΤΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΣ


Μια κόντρα είχε αρχίσει στην TV

Μπαξεβάνης-Βενιζέλος βιζαβί

μα η επιστολή του Μπαξεβάνη

το Βαγγέλη απ’ το σβέρκο πιάνει.

Αποδεικνύει ότι αυτός ο υπουργός

είναι νόμων τρισαθλίων αυτουργός

και για να το πω με λίγα λόγια

έχει ευνοήσει τα λαμόγια.

Περιέχει κι ένα ωραίο γνωμικό

μια ατάκα κερασάκι στο γλυκό

λόγια σαν γροθιά μες στο στομάχι

κι ο χοντρός την έχασε τη μάχη.

Κι αν δεινός είμαι συλλέκτης λεξικών

κι αναγνώστης πάσης φύσεως γνωμικών

δεν την είχα πουθενά διαβάσει

μάλλον είναι Μπαξεβάνεια φράση.

Να τι έγραψε στο γράμμα με θυμό:

¨Υπουργέ μου, Βενιζέλε, προτιμώ

απ’ την αλήθεια της ρητορείας

τη ρητορεία της αληθείας¨.

21-10-2011

Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΑΙΜΑ


Σύντροφοι, ξανά στους δρόμους

σ’ επικίνδυνα παιχνίδια,

το ποτάμι φουσκωμένο

φέρνει ανθούς μα και σκουπίδια


Όμως προσοχή μεγάλη

είναι επώδυνη η γέννα

και το έμβρυο προστατέψτε

γιατί έχει αχίλλειο πτέρνα


Προσανάμματα με αίμα

αμαυρώνουν τους αγώνες

τα μνημόσυνα ας λείψουν

στων αιώνων τους αιώνες


Ήρωες δε θέλουμε άλλους

κόλλυβα είμαστε χορτάτοι

προσοχή στις προβοκάτσιες

κι άγρυπνο να ’ναι το μάτι


Καθαρό μυαλό και γνώση

είναι τα δικά μας όπλα

ξεσκεπάζουνε παγίδες

και της εξουσίας κόλπα.


Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011

…ία, …ία ΜΠΑΝΑΝΙΑ

¨Η Ελλάς¨ μάς είπε προ εκλογών

¨θα γίνει Σουηδία¨,

¨μα και μετά τις εκλογές:

¨ ίδια με Φινλανδία¨.

Κι η μνήμη αν δε με απατά

σε άλλη του ομιλία:

¨η Ελλάδα θα ’ναι σύντομα

του Νότου η Δανία¨.

Μα άρχισε στο μεταξύ

ο Γιώργος τις εκπτώσεις

την έκανε Ανατολικά

απ’ τις παλιές δηλώσεις.

Και λέει: ¨δε θα γίνουμε

εμείς ποτέ Ινδία

εκεί οι εργαζόμενοι

δεν έχουν προστασία¨.

¨Καθόλου δεν το σέβονται

οι Ινδοί το περιβάλλον

ενώ εμείς πιο πράσινοι

μες στη Ευρώπη μάλλον¨.

Καλά αυτός ο άνθρωπος

ζει μες στη φαντασία;

Δεν άκουσε για άνεργους

και μαύρη εργασία;


Για απολύσεις τίποτε;

ούτε για εφεδρεία,

για απελπισμένους που έφτασαν

ως την αυτοκτονία;

Ξέρει που πέφτει ο Ασωπός

που πράσινο έχει χρώμα;

Πράσινη η επένδυση

απ’ το Κατάρ; Κι ακόμα,

δεν ξέρει ότι χτίστηκαν

περιοχές NATURA

και δε μυρίζει γύρω του

σαπίλα, μπόχα, ούρα;

Πού να τα δει αυτός αυτά

σε γυάλα ζει στ’ ανώγεια,

σαν μαριονέτα στη σκηνή

λέει αλλονών τα λόγια.

Μονάχα αποστήθισε

κράτη που λήγουν σε …ία

και λέει τη χώρα πράσινη

γιατί ’ναι Μπανανία.

Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Φθινόπωρο, απόβροχο

νερό κυλά στ’ αυλάκι

κι ευχάριστο στο πρόσωπο

το δροσερό αεράκι.

Στην πόλη, μες στην αγορά

βγήκα να περπατήσω

τα τελευταία εξώπλατα

να αποχαιρετήσω.

Τα τελευταία ντεκολτέ

και τα καυτά σορτσάκια

προτού να τα καλύψουνε

κάπρι και ζακετάκια.

Το θέρος ήτανε μακρύ,

με έμπνευση η μόδα

που άφησε ν’ ανθίσουνε

των γυναικών τα ρόδα.

Με αναμνήσεις δυνατές

φορτώνεται ο χειμώνας,

ώσπου να ’ρθει η άνοιξη

θα μου φανεί αιώνας.

Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

ΕΥΛΟΓΙΑ Η ΤΡΟΪΚΑ

Πρώτα τον ένα το χοντρό

τον φάγαμε στη μάπα

ήρθε όμως κι ο δεύτερος

και έριξε την τάπα.

Πήρε τη διαχείριση

του ελληνικού μπορντέλου

κι έτσι γίναμε έρμαια

του τσάτσου Βενιζέλου.

Πάλι όσους δεν τα ’φαγαν

καλεί για να τα σκάσουν

αλλά και τα εσώρουχα

ευθύς να κατεβάσουν.

Και μάλιστα είπε να ’μαστε

και ευχαριστημένοι

κι ότι αυτή η Τρόικα

είναι ευλογημένη.

Φαίνεται, έξω, η Τρόικα

βρήκε την ευκαιρία

τον έριξε στα τέσσερα

τον μπούκωσε στα τρία.

Γι’ αυτό ¨ανεπιφύλακτα¨

μας λέει ¨δώστε προίκα

ώστε να δοκιμάσετε

της Τρόικας τη γλύκα¨.

Μα αδύνατον οι Έλληνες

στο βούρκο να κυλήσουν

μάλλον την ¨τρόικα¨ δείχνοντας

στο Βάγγο θα θυμίσουν,

πως λέει ο σοφός Λαός:

«είναι μεγάλο δράμα

να ’σαι μουντρούχος και χοντρός

και να το πας το ¨γράμμᨻ.

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011

ΟΙ ΑΣΤΕΓΟΙ

Έχω ένα φίλο άστεγο

με σπίτι από χαρτόνι,

ως τώρα τον λυπόμουνα

στο κρύο και στο χιόνι.

Μα ο Στέλιος τραγουδάει

¨την περνάω και γαμώ

μες στη χάρτινη την κούτα

του ψυγείου ΕΣΚΙΜΟ¨.

Τα πράγματα όμως άλλαξαν

και τον ζηλεύω κι όλα

και ψάχνω ένα χαρτόκουτο

από ψυγείο ΙΖΟΛΑ.

Βέβαια ακόμα κάθομαι

σε σπίτι από τσιμέντο

είναι όμως τεκμήριο

και στέρεο ντοκουμέντο.

Και με τη φορολόγηση

δε μου ανήκει πλέον

κι έτσι από μικροαστός

έγινα πειναλέων.

Θα γράψω το ζεϊμπέκικο:

¨Τρόικα πάρτα όλα

θα την περνάω και γαμώ

μες την οικία ΙΖΟΛΑ¨.

Δίπλα θα στήσει δίπατο

κι ο φίλος μου ο Μήτσος

από ψυγείο δίπορτο

θα είναι όμως ΠΙΤΣΟΣ.

Και θα τραγουδάει ο Στέλιος:

¨την περνάμε και γαμώ

μένουμε σε χαρτονέτες

ΠΙΤΣΟΥ, ΙΖΟΛΑ, ΕΣΚΙΜΟ.

15-9-2011 Άρης Μπιτσώρης

Αφορμή στάθηκαν τα χαράτσια που μπαίνουν στα σπίτια και το ρεφρέν από τραγούδι του φίλου και συνάδελφου εκπαιδευτικού και τραγουδοποιού Στέλιου Ιωαννίδη που δεν πήρε μετάθεση και υπηρετεί κι εφέτος στην Αμοργό:

« Είμαι απ’ αυτούς που ζούνε μόνοι

και την περνάω και γαμώ

κι έχω για σπίτι ένα χαρτόνι

από ψυγείο ΕΣΚΙΜΟ».

Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011

ΣΤΙΧΟΙ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ

Δ.Ε.Θ. 10-9-२०११

Απ’ το καπέλο του λαγούς

κι άσσους απ’ το μανίκι

δεν έβγαλε ο πρωθυπουργός

χτες στη Θεσσαλονίκη


Δεν τον ξανάπαιρνε να πει

ότι: ¨λεφτά υπάρχουν¨

αφού τα φυγαδέψανε

εκείνοι που μας άρχουν


Τη Δ.Ε.Θ. οι διαδηλωτές

είχαν αποκλεισμένη

να πούνε ΟΧΙ σε ζωή

ΚΙΝΕΖΟΠΟΙΗΜΕΝΗ


Στην Chinatown ταυτόχρονα

πλησίον Βαρδαρίου

γινόταν το ¨έλα να δεις¨

του χαρτοκιβωτίου।


Απ’ τη Σαγκάη ήρθανε

τριαξονικές νταλίκες

κι οι κούληδες ξεφόρτωναν

σαν μέλισσες, σα σφήκες


Προσέξτε σχήμα οξύμωρο

αγαπητοί μου φίλοι

από τον Πύργο το Λευκό

ως του Αξιού την Πύλη


Δουλειές ζητούσε ο Λαός

και αμοιβές σαν πρώτα

μα οι Κινέζοι μπήκανε

από την πίσω πόρτα


ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ


Με κάλεσαν τον Αύγουστο

σ’ έναν ωραίο γάμο

που ’χτισε βάσεις ριζιμιές

κι όχι πάνω στην άμμο.

Μες στη χλιδάτη αίθουσα

το βλέμμα μου επλανήθη

και όπως όλοι έψαχνα

να δω πού είναι η νύφη.

Τα μάτια μου αιχμαλώτισε

ρωμαϊκή χλαμύδα

την Κλεοπάτρα ζωντανή

θαρρείς μπροστά μου είδα.

Σιρίτια ασήμια στόλιζαν

γαλάζιο της θαλάσσης

κάλλος που και Θεούς ωθεί

σε τολμηρές προτάσεις.

Η μάνα της νεόνυμφης

κι η ίδια μία νύφη

που λαίμαργα την κοίταζαν

τ’ αρσενικά τα πλήθη.

Όμορφη η Ντίνα ανέκαθεν

πιότερο τώρα λάμπει.

Συγνώμη, αλλά θα το πω:

¨να ’χεις το νου σου Μπάμπη¨



ΠΑΤΑΡΙ ΑΝΩΜΑΛΙΑΣ


Τέλειωσαν οι διακοπές

γρήγορα, που να πάρει

κι έτσι απαρτία είχαμε

απάνω στο πατάρι.

¨Πού πήγες και πώς πέρασες,

πώς μαύρισες ρε μάγκα;

Πώς πήγε τ’ οφθαλμόλουτρο

σε τόπλες και σε τάγκα;¨.

Σε ηλικίες σαν κι αυτές

δεν πάει να ρωτήσεις

για τα εξωσυζυγικά

και νέες κατακτήσεις.

Για ¨να ’χαμε να λέγαμε¨

γίνονται συζητήσεις

που απωθημένα βγάζουνε,

γούστα και προτιμήσεις.

Μα ακούγοντας καράφλιασα

-κι έχασα πάσα ιδέα-

κάποιους, που σε υπόληψη

είχα μες στην παρέα.

Λέει ο ένας φερ’ ειπείν

που η φωνή του τρέμει

ότι φαντασιώνεται

αυτήν την Όλγα Τρέμη.

Και ο κοτσίδας ύστερα

πήρε αμέσως πάσα

πως βλέπει μες στα όνειρα

του Κώστα τη Νατάσσα.

Τη βλέπει στον καθρέφτη της

μπροστά να κάνει πρόβες

και να φοράει ασορτί

εσώρουχα και γόβες.

Ο Ιορδάνης έλειπε

βρισκότανε στην Ξάνθη

αλλιώς δε θα επέτρεπε

ν’ ανθίσουν τέτοια άνθη.

Χώρος, εστία των τεχνών

και της φιλοσοφίας

κατάντησε όσο έλειπε

πατάρι ανωμαλίας


ΑΜΟΡΓΙΑΝΟ

Μπαίνω στην κλιμακτήριο

φίλοι μου, οσονούπω

και τρέμω μην ακούσετε

της πτώσεως το γδούπο.

Τρώγομαι με τα ρούχα μου

δεν ξέρω τι μου φταίει

στον ύπνο βλέπω όνειρα

με μαραμένα πέη.

Γι’ αυτό για τρία τέρμινα

πριν αφυπηρετήσω

απόσπαση για Αμοργό

σκέφτομαι να ζητήσω.

Να πάω της ¨ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ ¨

την κομπανία να ’βρω

το άσπρο το μουστάκι μου

να ξαναγίνει μαύρο.

Θα βάζει ο Στέλιος πυρκαγιά

στου μπουζουκιού τα τέλια

και θα μου τραγουδά βραχνά

της ζήσης τα ’βαγγέλια.

Αυτοί ζητούν μετάθεση

και γρατζουνούν το σύρμα

μα καταθέτουν την ψυχή

στης Αμοργού το κύμα.

Κι εγώ στιχάκια ρίχνοντας

μες στου γιαλού τα φύκια

θα καρτερώ να ξαναβγούν

στα μάγουλα μπιμπίκια



Ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ


Μεγάλη η συγκέντρωση

στο φόρτε τα ηχεία

έψαχνα το Χριστόφορο

να βρω μες στην πλατεία.

Τα ¨καναρίνια¨ των ΕΛ.ΤΑ.

πλήθος στη Σαλονίκη

ρωτώ: ¨ο Φόρης είναι εδώ

που φέρει σκουλαρίκι;¨.

Μία ξανθιά που μ’ άκουσε

απ’ το γρασίδι χάμω

μου λέει: ¨ο Χριστόφορος

πήγε σε ένα γάμο¨.

Άλλοι το γάμο αφήνουνε

να πάνε για πουρνάρια

κι αυτός την επανάσταση

έγραψε στα παπάρια