Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2019

ΤΑ ΞΕΝΑ



Ταξίδεψα πολύ
σαν έρημο πουλί
περπάτησα σοκάκια κι ανηφόρες
ανέβηκα ψηλά
έπεσα χαμηλά
λιακάδες γνώρισα, βροχές και μπόρες.

Μα όπου κι αν γυρνώ
κοιμάμαι και ξυπνώ
με μια εικόνα μέσα μου κι ελπίδα.
Αχ! και να ξαναδώ
γαλάζιο ουρανό
σκληρά βουνά, εσένανε πατρίδα.

Κι αν πάντα με πονάς
και τις πληγές κεντάς
τόσο εγώ παθιάζομαι για σένα
και αν διώχνεις τα παιδιά
να πάνε μακριά
να ξέρεις δεν αντέχονται τα ξένα.


από τη συλλογή: Ωδαί  τοις  ηττημένοις  2010

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου