Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

ΓΙΩΡΓΟΥΛΗΣ - ΣΤΕΛΙΟΣ





Απ’ την παιδική ηλικία // έμπαινα στα καφενεία
συζητήσεις να ακούω απ’ τους παλιούς
ιστορίες που ’χουν δόξα // και για της φυλής τη λόξα
τα αδέρφια να χτυπούν τους αδερφούς.

Στο ¨ΠΑΛΙΟ ΤΟ ΞΥΛΟΥΡΓΕΙΟ¨ // που ’ναι τώρα καφενείο
πήγαμε με τον Αντώνη πάλι χτες
και περάσαμε σπουδαία // γιατί είχαμε παρέα
δυο υπερήλικες σοφούς συζητητές.

Το Γιωργούλη και το Στέλιο // που κρατάνε το βαγγέλιο
για Χαρμάνκιοϊ-Κορδελιό και Κουκλουτζά
του μεσοπολέμου γέννα // ήταν το σαράντα ένα
συνομήλικα δεκάχρονα παιδιά.

Τέρατα κι οι δύο μνήμης // και με αίσθημα ευθύνης
ξεδιπλώσαν ντοκουμέντα φοβερά
για της κατοχής τα χρόνια //  την εμφύλια διχόνοια
για τα πέτρινα τα έτη τα μετά.

Σκέφτομαι τι έχει βιώσει // τι σταυρούς έχει σηκώσει,
σκληροτράχηλη ετούτη η γενιά
μια απίστευτη εμπειρία // και απέραντη σοφία
πίσω αφήνει σε εμάς κληρονομιά.

Να μην κάνουμε ίδια λάθη // ν’ αποφύγουμε τα πάθη
συνετά να πορευτούμε στη ζωή.
Βλέπω όμως τα εγγόνια // ξαπλωμένα στα σαλόνια
αποχαύνωση σπουδάζουν στην T.V.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου